🚕

Boekhouder voor een taxibedrijf vinden

In bijna elke branche maak je je eigen administratie en laat je die zien als er iemand om vraagt. In het taxivervoer gaat dat de andere kant op: het apparaat in de auto registreert je ritten, je prijzen en de werktijden van je chauffeur, en dat register gaat naar de overheid. De boordcomputer taxi wordt daarbij vervangen door de centrale database taxivervoer, en daarin worden de gegevens realtime aangeleverd. Je omzetverantwoording is daarmee niet langer het eerste document waarin je cijfers staan.

Twee markten, één vergunning

Taxivervoer is in Nederland één wettelijk begrip: personenvervoer per auto tegen betaling, niet zijnde openbaar vervoer. Maar economisch bestaat het uit twee heel verschillende bedrijven, en de regels lopen daar op een aantal punten uiteen.

Daarnaast kan een taxibedrijf vraagafhankelijk openbaar vervoer verzorgen. Dat loopt niet via een gemeentelijk contract maar via een concessie van de provincie of de vervoerregio, en dat is weer een eigen verantwoordingsregime.

Veel bedrijven doen twee of drie van deze dingen door elkaar, met hetzelfde wagenpark en dezelfde chauffeurs. Dat is precies waar de administratie ingewikkeld wordt: niet omdat de regels moeilijk zijn, maar omdat er meerdere regimes naast elkaar in één bedrijf lopen.

De boordcomputer verdwijnt: de centrale database taxivervoer en 1 januari 2028

Dit is de belangrijkste verandering in de branche, en het is een verandering met een harde datum.

Op grond van artikel 78a van het Besluit personenvervoer 2000 maken de vervoerder en de bestuurder tijdens het verrichten van taxivervoer gebruik van “een boordcomputer overeenkomstig de artikelen 79 tot en met 83, dan wel van de centrale database taxivervoer”. Er is dus op dit moment een keuze. Die keuze verdwijnt: de artikelen over de boordcomputer taxi (BCT) vervallen op 1 januari 2028. De Rijksoverheid formuleert het als volgt: “De Centrale Database Taxivervoer (CDT) vervangt de BCT. Taxi’s krijgen tot 1 januari 2028 om over te stappen op de CDT.”

Dit is geen apparaatvervanging maar een wijziging in de richting van de gegevensstroom.

Bij de BCT staan de gegevens in een kastje in de auto en worden ze naar de vestiging van de vervoerder overgebracht; de inspectie komt ze halen of vraagt ze op. Bij de CDT levert de vervoerder de gegevens realtime aan in een database waarvan de minister beheerder is. De Inspectie Leefomgeving en Transport gebruikt die database voor digitale inspecties, naast bedrijfsinspecties en controles op straat. De inspecteur heeft je ritgegevens dus al voordat hij belt.

Wat er geregistreerd wordt

Artikel 83b lid 2 van het Besluit personenvervoer 2000 somt de gegevens op die met een deugdelijk registratiemiddel moeten worden vastgelegd. Voor een boekhouder is die lijst herkenbaarder dan je zou verwachten:

Lees die achtste regel nog een keer. Dat is geen technisch gegeven maar je omzet, per rit, met toeslagen. En die gaat realtime naar een database die wordt bijgehouden met als doel toezicht op de Wet personenvervoer 2000 en op de Arbeidstijdenwet. De gegevens worden daar twee jaar bewaard en daarna vernietigd.

De scherpste consequentie: je aangifte is niet meer de eerste bron

In vrijwel elke andere branche is de administratie die je zelf bijhoudt de enige vastlegging van je omzet, en is de aangifte het moment waarop de fiscus die voor het eerst ziet. In het taxivervoer met CDT is dat omgekeerd: de rit-voor-rit-omzet staat al bij de overheid voordat jij je btw-aangifte doet.

De praktische eis die daaruit volgt is een periodieke aansluiting: het totaal van de geregistreerde ritprijzen over een tijdvak moet te herleiden zijn tot de omzet in je grootboek en tot rubriek 1a van je btw-aangifte. Verschillen zijn niet erg — contant afgerekende ritten, storneringen, correcties en niet-gestarte ritten bestaan — maar ze moeten verklaarbaar zijn en vastgelegd. Een onverklaard verschil tussen twee datasets die de inspectie beide kan zien, is een uitnodiging voor een boekenonderzoek. Over de gevolgen daarvan: de contante onderneming en het boekenonderzoek.

En let op wie er meekijkt. De Rijksoverheid schrijft dat de inspecteurs van de ILT bij hun controles “vaak samen” werken met onder meer de politie en de Belastingdienst. De vervoersinspectie en de belastinginspectie reizen in deze branche letterlijk samen.

Zolang je nog met een BCT rijdt

De BCT-verplichtingen gelden onverkort tot je bent overgestapt. Concreet: de boordcomputer moet een typegoedkeuring hebben op grond van artikel 22 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994, een activeringskeuring hebben ondergaan en periodiek onderzocht zijn door een erkende werkplaats. Hij registreert kilometerstand, kenteken, datum en tijd, de afgelegde route, de arbeids- en rusttijden en — tijdens een rit — het vergunningnummer, het nummer van de chauffeurskaart, aankomst en vertrek, locaties, en afstand en prijs per rit in beladen én onbeladen staat plus toeslagen.

De geregistreerde gegevens moet je ten minste 104 weken bewaren, gerekend vanaf de datum waarop ze betrekking hebben. Het is de vervoerder verboden de boordcomputer ondeugdelijk te maken of te vernietigen, of een voorziening in de auto te hebben die daar kennelijk voor bedoeld is — en dat verbod geldt op gelijke wijze voor de bestuurder.

Drie bewaartermijnen over dezelfde gegevens: neem de langste.

De vervoerswetgeving eist 104 weken voor de BCT-gegevens; de CDT houdt de gegevens twee jaar vast en vernietigt ze daarna; de fiscale bewaarplicht is zeven jaar. Omdat de ritregistratie in dit geval de onderliggende vastlegging van je omzet is, is zij voor de fiscus onderdeel van je administratie — en geldt dus de zevenjaarstermijn. Dat de database van de overheid na twee jaar leeg is, betekent dus het tegendeel van wat het lijkt: na jaar twee ben jij de enige die het nog kan aantonen. Zorg dus voor een eigen export en bewaar die buiten het systeem van je leverancier.

Het apparaat is tegelijk drie administraties

Wat de BCT en de CDT bijzonder maakt, is dat één registratie tegelijk drie verschillende verplichtingen bedient. Voor de administratie van een taxibedrijf betekent dat dat een fout op één plek zich op drie plekken laat zien.

Daarnaast loopt de taxameter als vierde meting mee. Die valt onder de Metrologiewet: hij moet aan de daarop gebaseerde regels voldoen en er zijn bij ministeriele regeling tijdvakken vastgesteld waarin een in gebruik genomen taxameter opnieuw tegen die eisen wordt gecontroleerd. Een taxameter is dus, net als een weegbrug, een meetinstrument met een keuringscyclus — en de kosten daarvan horen in je kostprijs per kilometer.

Opstapmarkt en contractvervoer: twee regimes in één wagenpark

De taxameter is niet altijd verplicht

De hoofdregel van artikel 78 lid 1 Besluit personenvervoer 2000 is dat er in een taxi een taxameter aanwezig is die zichtbaar voor de reiziger de vervoerprijs aangeeft, en lid 3 bepaalt dat taxivervoer alleen wordt verricht als die taxameter ook daadwerkelijk wordt gebruikt.

Op die hoofdregel zit een uitzondering die het hele contractvervoer eruit haalt. Lid 3 zondert het geval uit waarin schriftelijk in een overeenkomst tarieven zijn vastgelegd voor gedurende een bepaalde periode meermalen te verrichten taxivervoer, en lid 6 bepaalt dat de aanwezigheidsplicht niet geldt als de auto uitsluitend voor zulk vervoer wordt gebruikt, of in door de minister bepaalde gevallen van vervoer tegen eenheidsprijzen.

Het woord uitsluitend doet daar het werk. Een auto die van maandag tot vrijdag leerlingenvervoer rijdt en op zaterdagavond op de standplaats staat, valt niet onder de uitzondering. Dat is een keuze in je wagenparkindeling met directe gevolgen voor de inrichtingskosten per auto.

De chauffeurskaart onder beperkingen — met een stukje boekhouding in de auto

Hetzelfde onderscheid loopt door in de kaarten. De hoofdregel van artikel 81 lid 3 is dat met het besturen van een taxi alleen iemand wordt belast die in het bezit is van een geldige, behoorlijk leesbare chauffeurskaart. Voor bij ministeriele regeling aangewezen soorten taxidiensten op basis van een schriftelijke overeenkomst met vastgelegde tarieven kan op grond van lid 4 worden volstaan met een chauffeurskaart onder beperkingen.

Artikel 81 lid 6: een deel van je administratie moet fysiek in de auto liggen

Wie van die lichtere kaart gebruikmaakt, krijgt er een voorwaarde bij die in geen enkele andere branche voorkomt. Ten behoeve van het toezicht is in de auto “het deel van de administratie aanwezig waarmee kan worden aangetoond dat daadwerkelijk de in het vierde lid bedoelde soort taxidienst wordt verricht”.

Dat is geen vervoersdocument en geen vrachtbrief: het is een stuk uit je commerciele administratie — het bewijs dat er een schriftelijke overeenkomst met vastgelegde tarieven aan deze rit ten grondslag ligt — dat als vergunningvoorwaarde in het handschoenenkastje hoort. Bij ministeriele regeling kunnen daar eisen aan worden gesteld. Praktisch: een actuele, gedateerde uitdraai per contract, in elke auto die onder die beperking rijdt, en een vast moment in het jaar waarop je die verzet. Verloopt het contract en ligt de oude uitdraai er nog, dan rijdt de auto formeel met de verkeerde kaart.

De maximumtarieven gelden alleen op de opstapmarkt

Een taxibedrijf stelt zijn tarieven zelf vast en moet die op de tariefkaart in de taxi vermelden — goed leesbaar, zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant. Voor de opstapmarkt mogen die tarieven niet hoger zijn dan de door de overheid vastgestelde maxima. Voor 2026 zijn dat:

Soort taxivervoerMax. starttariefMax. kilometertariefMax. tijdtarief per minuut
Personenauto (maximaal 4 personen)€ 4,31€ 3,17€ 0,52
Busje (5 tot 8 personen)€ 8,77€ 4,00€ 0,59

Het wachttarief bedraagt € 59,41 per uur, en mag alleen worden gerekend als het is afgesproken voordat de rit begon. Een vaste ritprijs mag ook, net als een toeslag voor extra diensten, maar ook die moet vóór aanvang van de rit zijn afgesproken.

⚠ Deze bedragen worden jaarlijks vastgesteld.

De overheid stelt de maximumtarieven elk jaar opnieuw vast. Neem ze dus nooit over uit een oude offerte, een oude tariefkaart of een pagina als deze zonder ze te toetsen aan de actuele Regeling maximumtarief en bekendmaking tarieven taxivervoer. Een tariefkaart die per 1 januari niet is vervangen, is een handhavingsrisico en — als je onder de nieuwe maxima bent gaan zitten — ook een gemiste opbrengst.

Op contractvervoer werken deze maxima niet: daar is de ritprijs een uitkomst van de aanbesteding. Dat verlegt het commerciele risico volledig. Bij een opstapmarktrit bepaal je zelf je prijs binnen een plafond; bij een aanbesteding heb je je prijs voor jaren vastgelegd terwijl brandstof, cao-loon en verzekering doorlopen. Een meerjarencontract zonder indexatie- of herzieningsclausule is in deze branche de belangrijkste post in de risicoparagraaf. Over de vraag of een gemeentelijke vergoeding btw-belast is en hoe je de aard van zo'n overeenkomst beoordeelt: subsidie of vergoeding voor een prestatie.

De vergunning is een bedrijfsmiddel dat van rechtswege kan vervallen

Artikel 76 lid 1 van de Wet personenvervoer 2000 verbiedt taxivervoer zonder vergunning van de minister. Die vergunning wordt verleend voor onbepaalde tijd, en het vergunningbewijs moet zichtbaar voor de reiziger in de auto aanwezig zijn. De vergunning wordt alleen verleend aan een vervoerder die voldoet aan eisen van betrouwbaarheid en vakbekwaamheid.

“Voor onbepaalde tijd” klinkt als iets waar je nooit meer naar hoeft te kijken. Dat is het niet. Artikel 76b lid 1 laat de vergunning van rechtswege vervallen:

Het derde streepje is de duurste: een vertrekkende vennoot kost je je vergunning

Civielrechtelijk is de hoofdregel dat een vof ophoudt te bestaan zodra een vennoot vertrekt, tenzij het contract een voortzettingsbeding kent. Staat de taxivergunning op naam van die vof, dan vervalt zij op datzelfde moment van rechtswege — er komt geen brief, er is geen beslissing die je kunt aanvechten, en er is geen overgangstermijn. Hetzelfde geldt bij het opheffen van een bv waaraan de vergunning is verleend.

Voor de praktijk betekent dit dat elke rechtsvormwijziging, toetreding, uittreding of herstructurering in deze branche begint met de vergunningvraag en niet met de fiscale vraag. Een omzetting die fiscaal perfect is uitgedacht maar waarbij de nieuwe entiteit op dag één geen vergunning heeft, zet het bedrijf stil. Zet de vergunningaanvraag dus vóór de beoogde ingangsdatum in de planning, met de doorlooptijd erbij. Over de rechtsvormkant: van eenmanszaak of vof naar een bv, het toe- en uittreden van een vennoot en het beëindigen van een bv. Bij overlijden: de onderneming bij het overlijden van de ondernemer — met daarbij de zesmaandstermijn en de mogelijkheid de vergunning op naam van de erfgenamen te laten stellen, waarop de minister binnen drie maanden beslist.

Twee weigeringsgronden om te kennen

De tweejaarsblokkade. Artikel 76a lid 2: een vergunning wordt steeds geweigerd als binnen twee jaar voorafgaand aan de aanvraag een eerder aan die aanvrager verleende vergunning is ingetrokken op grond van de eis van betrouwbaarheid. Geen belangenafweging, geen evenredigheidstoets — een harde blokkade van twee jaar.

De Bibob-toets. Artikel 76a lid 3: de vergunning kan worden geweigerd in het geval en onder de voorwaarden van artikel 3 van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur, en lid 4 geeft de bevoegdheid daarover advies te vragen aan het Bureau. Dat betekent dat er bij een taxivergunning naar je financiering, je vermogensverschaffers en je zakelijke samenwerkingsverbanden kan worden gekeken, en dat de weigering ook kan rusten op een strafbaar feit van iemand anders. Wat er dan feitelijk van je wordt gevraagd en welke administratie je daarvoor op orde moet hebben, staat uitgewerkt op de pagina over de Wet Bibob.

Tot slot een verbod dat in de praktijk vaak wordt overtreden zonder dat men het zo ziet. Artikel 76e lid 2 verbiedt de vergunninghouder een vergunningbewijs, al dan niet tegen betaling, ter beschikking te stellen van een derde ten behoeve van het verrichten van taxivervoer — en lid 3 verklaart dat verbod van overeenkomstige toepassing op degene aan wie zo'n bewijs ter beschikking is gesteld. Het “meerijden op de vergunning van een ander” is dus voor beide partijen verboden. Bovendien is de constructie waarin een zzp-chauffeur uitsluitend voor één vervoerder rijdt, met diens auto, diens planning en diens vergunning, precies het profiel waarin de arbeidsrelatie als dienstbetrekking wordt aangemerkt — met naheffing bij de opdrachtgever. Zie in- en uitlenen van personeel.

De chauffeurskaart: vier documenten en een doorlooptijd

Bij de aanvraag van een chauffeurskaart worden op grond van artikel 82 lid 1 Besluit personenvervoer 2000 overgelegd:

Twee dingen zijn daaraan voor de bedrijfsvoering van belang. Ten eerste: de geneeskundige verklaring en de VOG hebben elk een houdbaarheid van vier maanden. Wie de aanvraag te vroeg voorbereidt of te lang laat liggen, moet ze overdoen. Ten tweede: een chauffeur die nog geen kaart heeft, mag niet rijden. Bij een aanbesteding waarin je per een vaste datum moet kunnen leveren, zit de bottleneck dus vaak niet in de auto's maar in de kaarten — en de kosten van het wervings- en aanvraagtraject lopen vooruit op de eerste rit.

Goed nieuws bij verlenging: een aanvrager die op het moment van aanvragen al een geldige chauffeurskaart heeft, hoeft geen nieuwe VOG over te leggen, onverminderd de bevoegdheid van de minister die alsnog te verlangen. Vermoedt de minister dat een bestuurder niet meer aan de eisen voor de geneeskundige verklaring of de VOG voldoet, dan kan hij een nieuw onderzoek of een nieuwe aanvraag verlangen binnen een door hem te stellen termijn.

De boordcomputerkaarten — de chauffeurskaart, de ondernemerskaart en de keuringskaart — hebben een geldigheidsduur van vijf jaar. Verlies of diefstal moet worden gemeld; een defecte, beschadigde of ingetrokken kaart moet worden ingeleverd. Voor de administratie: houd een overzicht bij van kaartnummers met hun einddatum en zet daar een signaleringstermijn op. Vijf jaar is lang genoeg om te vergeten en kort genoeg om je te overvallen.

Arbeids- en rusttijden — ook als je voor jezelf rijdt

De arbeids- en rusttijden in het taxivervoer staan in het Arbeidstijdenbesluit vervoer, en dat besluit kent voor deze sector eigen normen. Het opvallende daaraan is dat de Rijksoverheid ze in twee kolommen naast elkaar zet: één voor werknemers en één voor zelfstandigen. De zzp-chauffeur is dus niet vrij om te rijden zolang hij wil.

Voor zelfstandigen staat er onder meer dat er bij langer dan 5,5 uur werken een pauze van 15 minuten geldt die vrij in te delen is, dat de dagelijkse rusttijd 10 aaneengesloten uren per 24 uur bedraagt met de mogelijkheid die tot 8 uur te verkorten in maximaal twee van iedere periode van 14 × 24 uur, en dat in iedere periode van 14 × 24 uur ten minste 72 uur rust moet zijn, te splitsen in blokken van minimaal 24 aaneengesloten uren. Voor werknemers geldt daarnaast onder meer een maximale arbeidstijd per dienst en een weekgemiddelde over een referentieperiode, en gelden aparte normen voor zondags- en nachtarbeid. Houdt een bedrijf zich niet aan deze regels, dan kan de ILT een boete opleggen.

Waarom dit een boekhoudkundig punt is en niet alleen een personeelspunt.

De arbeids- en rusttijden worden geregistreerd door hetzelfde apparaat dat je ritprijzen registreert, en beide gaan naar dezelfde toezichthouder. In de praktijk betekent dat: als de omzet van een chauffeur alleen te verklaren is met een dienst die de Arbeidstijdenbesluit-norm overschrijdt, dan bevestigt jouw eigen omzetverantwoording de overtreding. En omgekeerd: uren die niet in de registratie staan maar wel verloond zijn, of verloonde uren die niet met ritten te rijmen zijn, roepen vragen op over de omzet. De urenregistratie en de omzetverantwoording moeten in deze branche één verhaal vertellen. Zie de urenregistratie als bron voor loonaangifte en minimumloontoets.

Wat een gespecialiseerde boekhouder voor een taxibedrijf doet

Wat kost een boekhouder voor een taxibedrijf?

De tarieven hangen af van de omvang van het wagenpark, het aantal chauffeurs op de loonlijst en het aantal opdrachtgevers waarvoor afzonderlijk verantwoord moet worden. Indicatief:

SituatieIndicatie per maand
Eenmanszaak, één auto, geen personeel€ 75 – € 150
Enkele auto's, 2 tot 5 chauffeurs in dienst€ 175 – € 375
Wagenpark met opstapmarkt én contractvervoer, 10+ chauffeurs€ 400 – € 850

Dit zijn richtbedragen, geen prijsopgave. Vraag altijd meerdere offertes aan en let erop wat er precies onder valt: loonadministratie per chauffeur, de aansluiting met de ritregistratie en de begeleiding bij een aanbesteding zijn vaak aparte posten. Zie ook wat een boekhouder kost.

Aanbevolen boekhoudpakket

Asperion

Voor een taxibedrijf zit de kern van de administratie niet in het boekhoudpakket maar in het systeem dat de ritten en de werktijden registreert. Juist daarom is de koppeling belangrijk: je wilt ritgegevens en facturatie aan contractopdrachtgevers niet twee keer intikken. Asperion heeft een open BoekhoudAPI waarmee vervoers- en planningssoftware gegevens kan aanleveren, en biedt meerdere gebruikersaccounts zodat je boekhouder kan meekijken in dezelfde administratie. Vraag je boekhouder of hij met Asperion werkt.

Meer over Asperion →

Waar je op let bij het kiezen van een boekhouder voor je taxibedrijf

Veelgestelde vragen over een boekhouder voor een taxibedrijf

Moet ik nu al overstappen van de boordcomputer naar de centrale database taxivervoer?

Nee, nog niet. Op dit moment geeft artikel 78a van het Besluit personenvervoer 2000 een keuze: je gebruikt een boordcomputer taxi of de centrale database taxivervoer. Die keuze verdwijnt wel: de artikelen over de boordcomputer vervallen op 1 januari 2028, en de Rijksoverheid schrijft dat taxi's tot die datum krijgen om over te stappen. Behandel het als een project met een deadline en niet als een aankoop, want er hangt een koppeling met je facturatie en je loonpakket aan vast.

Wat verandert er inhoudelijk met de CDT?

De richting van de gegevensstroom. Bij de boordcomputer staan de gegevens in de auto en worden ze naar je eigen vestiging overgebracht; bij de centrale database taxivervoer levert de vervoerder ze realtime aan in een database waarvan de minister beheerder is, en gebruikt de Inspectie Leefomgeving en Transport die voor digitale inspecties. Onder de geregistreerde gegevens zit de prijs van het vervoer per rit inclusief toeslagen. Je rit-voor-rit-omzet staat dus bij de overheid voordat je je btw-aangifte doet, en dat maakt een periodieke aansluiting tussen ritregistratie en grootboek geen luxe maar een noodzaak.

Hoe lang moet ik de ritgegevens bewaren?

Er lopen drie termijnen naast elkaar. De BCT-gegevens moet je op grond van het Besluit personenvervoer 2000 ten minste 104 weken bewaren. De gegevens in de centrale database taxivervoer worden daar twee jaar bewaard en daarna vernietigd. En omdat de ritregistratie de onderliggende vastlegging van je omzet is, valt zij onder de fiscale bewaarplicht van zeven jaar. Neem de langste termijn, en zorg voor een eigen export buiten het systeem van je leverancier: na twee jaar ben jij de enige die het nog kan aantonen.

Moet er in elke taxi een taxameter zitten?

Niet in elke taxi. De hoofdregel is dat er een taxameter aanwezig is die zichtbaar voor de reiziger de vervoerprijs aangeeft en dat die ook wordt gebruikt. Maar de verplichting geldt niet als de auto uitsluitend wordt gebruikt voor taxivervoer op basis van een schriftelijke overeenkomst waarin voor een bepaalde periode tarieven zijn vastgelegd, of in door de minister bepaalde gevallen van vervoer tegen eenheidsprijzen. Het woord uitsluitend is daarbij beslissend: rijdt dezelfde auto in het weekend ook op de standplaats, dan valt hij buiten de uitzondering.

Gelden de maximumtarieven ook voor mijn gemeentecontract?

Nee. De maximumtarieven gelden voor de opstapmarkt: ritten vanaf een standplaats of na het aanhouden van een taxi op straat. Bij een besteld ritje wordt vooraf een prijs afgesproken en bij contractvervoer volgt de ritprijs uit de aanbesteding. Dat verschuift het risico: op de opstapmarkt bepaal je je prijs zelf binnen een plafond, bij een meerjarig contract staat je prijs vast terwijl je kosten doorlopen. Een contract zonder indexatie- of herzieningsclausule is daarom het belangrijkste punt in je risicoparagraaf.

Mijn medevennoot stapt uit de vof. Loopt mijn taxivergunning gewoon door?

Nee, en dit is de meest kostbare misvatting in de branche. Artikel 76b van de Wet personenvervoer 2000 laat de vergunning van rechtswege vervallen zodra de overeenkomst van de vennootschap zonder rechtspersoonlijkheid of de maatschap waaraan zij is verleend, is ontbonden. Er komt geen brief en er is geen overgangstermijn. Hetzelfde geldt zodra een rechtspersoon waaraan de vergunning is verleend, ophoudt te bestaan. Elke rechtsvormwijziging, toetreding of uittreding in deze branche begint dus met de vergunningvraag en pas daarna met de fiscale vraag.

Kan mijn taxivergunning worden geweigerd om iets wat een ander heeft gedaan?

Ja. Artikel 76a lid 3 van de Wet personenvervoer 2000 maakt de weigeringsgrond van artikel 3 van de Wet Bibob van toepassing, en die grond kan ook rusten op strafbare feiten van je leidinggevende, van iemand met zeggenschap over je onderneming, van een vermogensverschaffer of van iemand met wie je in een zakelijk samenwerkingsverband staat of hebt gestaan. Daarom wordt er bij zo'n aanvraag naar je financiering gevraagd. Wat je daarvoor moet kunnen laten zien, staat op onze pagina over de Wet Bibob.

Gelden de rusttijden ook voor mij als zzp-taxichauffeur?

Ja. Het Arbeidstijdenbesluit vervoer kent voor het taxivervoer eigen normen, en de Rijksoverheid zet die in twee kolommen: een voor werknemers en een voor zelfstandigen. Voor zelfstandigen geldt onder meer een pauze van 15 minuten bij langer dan 5,5 uur werken, een dagelijkse rust van 10 aaneengesloten uren per 24 uur die tot 8 uur kan worden verkort in maximaal twee van iedere periode van 14 x 24 uur, en ten minste 72 uur rust in iedere periode van 14 x 24 uur. Omdat het registratiemiddel je werktijden en je ritprijzen tegelijk vastlegt, bevestigt je eigen omzetverantwoording een eventuele overtreding.

Mag een zzp-chauffeur op mijn vergunning rijden?

Nee. Artikel 76e lid 2 van de Wet personenvervoer 2000 verbiedt de vergunninghouder een vergunningbewijs, al dan niet tegen betaling, ter beschikking te stellen van een derde voor het verrichten van taxivervoer, en dat verbod geldt ook voor degene aan wie het bewijs is verstrekt. Los daarvan is een chauffeur die uitsluitend voor een vervoerder rijdt, met diens auto en volgens diens planning, precies het profiel waarin de arbeidsrelatie als dienstbetrekking wordt aangemerkt. De naheffing loonheffingen landt dan bij de opdrachtgever.

🚕 Een boekhouder die de taxiadministratie kent

Vergelijk vrijblijvend boekhouders en administratiekantoren met ervaring in taxivervoer, contractvervoer en doelgroepenvervoer — van de eenmanszaak met één auto tot een wagenpark dat zowel de opstapmarkt als gemeentelijke contracten bedient.

Vergelijk boekhouders →

Klaar om een boekhouder voor je taxibedrijf te vinden?

Gratis offertes van boekhouders die de ritregistratie, de aansluiting met de loonaangifte en de vergunningkant van het taxivervoer kennen — zonder verplichtingen.

Start vergelijken →