🥩

Boekhouder voor een slagerij vinden

Uit één toonbank verkoop je producten met twee btw-tarieven. Het venijn is niet dat je moet splitsen — dat weet elke slager. Het venijn is dat het tarief bij een deel van je assortiment helemaal niet aan het product hangt, en dus niet in je artikelbestand kan staan.

Splitsen is het makkelijke deel

Een ambachtelijke slagerij verkoopt uit een paar vierkante meter vitrine een assortiment waarin twee btw-tarieven door elkaar lopen. Dat is bekend terrein: vlees en vleeswaren voor menselijke consumptie vallen onder het verlaagde tarief, en een cadeaupakket met een snijplank, een fles wijn of een barbecue-accessoire erbij valt dat niet. Elke kassaleverancier kan dat aan.

Het probleem zit een laag dieper, en het is in twee stappen ontstaan. Eerst is de lijst met verlaagd belaste goederen per 1 januari 2025 ingekort, precies op de posten die over vee en slachtafval gingen. En wat er voor een slagerij van die lijst overblijft, is een post waarvan de toets niet naar het product kijkt maar naar de bestemming. Dat laatste is het eigenlijke onderwerp van deze pagina, want een tarief dat aan de bestemming hangt kun je niet in je artikelbestand vastleggen.

📝 Waar deze pagina niet over gaat

De sluitende kasadministratie, het verplichte kasstelsel voor winkeliers en het boekenonderzoek met zijn brutowinstpercentage staan uitgewerkt op de pagina over Beverwijk. De verleggingsregeling voor afval en oude materialen staat op branche/metaalbedrijf, en voorraadwaardering op de inkoopmarkt op Bodegraven. Die onderwerpen worden hier bewust niet herhaald; ze komen alleen terug waar zij de tariefvraag raken.

1. Wat er per 1 januari 2025 van je 9%-lijst is afgehaald

Het verlaagde tarief werkt met een gesloten lijst: Tabel I behorende bij de Wet op de omzetbelasting 1968. Staat een goed niet in die tabel, dan geldt het algemene tarief — de Belastingdienst formuleert het zelf als sluitregel: “Het 21%-tarief geldt voor alle goederen en diensten die niet vrijgesteld zijn, en die niet onder het 9%-tarief of het 0%-tarief vallen.”

In de versie van die tabel die gold op 1 januari 2024 stonden onder meer deze posten:

In de versie die gold op 1 januari 2025 staat bij al die posten hetzelfde: vervallen. Wat op de 9%-lijst voor goederen is overgebleven, zijn nog precies vijf groepen: voedingsmiddelen, water, sierteeltproducten, geneesmiddelen en hulpmiddelen, en kunst, verzamelvoorwerpen en antiek. Sierteelt (post a 48) is er dus bij gebleven; de hele agrarische kolom eromheen niet.

⚠️ Drie gevolgen die precies op een slagerij vallen

De post die hier het meest telt, is a 4 onder c: slachtafvallen. Sinds 1 januari 2025 bestaat die post niet meer.

  • Slachtafval dat wél voor menselijke consumptie wordt verkocht — lever, hart, tong, niertjes, poulet van afsnijdsels — blijft 9%, maar nu op grond van de voedingsmiddelenpost en niet meer op grond van post a 4c.
  • Slachtafval dat niet voor menselijke consumptie bestemd is, viel tot en met 31 december 2024 onder post a 4c en draagt sindsdien 21%.
  • Levend vee stond met zoveel woorden in post a 4a en valt daar sinds 2025 niet meer onder. De Belastingdienst noemt bij 9% alleen nog “dieren die levend voor menselijke consumptie worden gebruikt zoals oesters of bereid zoals mosselen en kreeft”, en zet “levende dieren die niet voor menselijke consumptie worden gebruikt” uitdrukkelijk bij 21%.

Praktisch: koop je een half varken of een half rund, dan koop je vlees voor menselijke consumptie en krijg je een factuur met 9%. Koop je het levende dier bij de boer en laat je het voor je slachten, dan koop je geen voedingsmiddel maar een levend dier — en de post waaronder dat tot en met 2024 viel, bestaat niet meer. Dat is geen detail in de marge: het is een verschil van twaalf procentpunt op je duurste inkooppost.

De keerzijde die je in je aangifte terugziet, niet in je marge

De btw die je op inkoop betaalt, trek je af; een tariefstijging aan de inkoopkant kost je dus geen marge. Wat zij wél doet, is je aangiftepositie verschuiven. Een slagerij die grotendeels tegen 9% verkoopt en een deel van haar inkoop tegen 21% betaalt, draagt per tijdvak minder af dan zij aan voorbelasting terugvraagt — en komt daarmee structureel in een teruggaafpositie. Wie dan nog op een kwartaalaangifte zit, financiert die teruggaaf gemiddeld anderhalve maand voor.

Dat is een van de weinige btw-vragen die je met een eenvoudige keuze oplost: verzoek om een maandaangifte in plaats van een kwartaalaangifte. Het rekenwerk daarvoor is de teruggaaf over de laatste vier tijdvakken naast de administratieve last van acht extra aangiften. Reken het door vóórdat je een investering in een koeling of een snijlijn doet, want juist in dat tijdvak is het effect het grootst.

2. Post a.1 is het enige dat je nog hebt — en die toetst de bestemming

Wat er voor een slagerij van Tabel I overblijft, is post a.1:

“voedingsmiddelen, te weten: a. eet- en drinkwaren die plegen te worden aangewend voor menselijke consumptie; b. produkten die kennelijk zijn bestemd om te worden aangewend voor de bereiding van de onder a bedoelde eet- en drinkwaren en daarin geheel of ten dele opgaan; c. produkten die zijn bestemd om te worden aangewend als aanvulling op dan wel ter vervanging van de onder a bedoelde eet- en drinkwaren; met dien verstande dat tot de voedingsmiddelen niet worden gerekend alcoholhoudende dranken”

Let op de woorden. Er staat niet “vlees” en niet “eetbaar”. Er staat “plegen te worden aangewend voor menselijke consumptie” en tweemaal “bestemd om te worden aangewend”. De post stelt dus geen productvraag maar een bestemmingsvraag. De Belastingdienst zegt dat ook met zoveel woorden: “Wat voor de btw als voedingsmiddel geldt, hangt af van de maatschappelijke opvattingen daarover”, en “Producten die niet zijn bestemd, samengesteld en verkocht voor een welbepaalde voedingsfunctie vallen niet onder het 9%-tarief.”

De Hoge Raad: wat erin zit, doet niet mee

Hoe hard die bestemmingstoets is, blijkt uit de zaak waarin de Hoge Raad er na een prejudiciële vraag een eindoordeel over gaf. Het Hof van Justitie van de EU verklaarde op 1 oktober 2020 in zaak C-331/19 (X, ECLI:EU:C:2020:786) voor recht dat de begrippen levensmiddelen voor menselijke consumptie en producten ter aanvulling of vervanging daarvan zien op:

“alle producten met voedingsstoffen die dienen voor de opbouw, de energievoorziening en de regulering van het menselijk organisme en noodzakelijk zijn voor de instandhouding, de werking en de ontwikkeling van dat organisme, die worden geconsumeerd om die stoffen toe te dienen.”

De Hoge Raad paste dat toe in HR 18 december 2020, ECLI:NL:HR:2020:2082. In rechtsoverweging 2.2 leidt hij daaruit af dat het voor post a.1 “niet voldoende is dat een product is bestemd om oraal te worden ingenomen en bestanddelen bevat die eigen zijn aan voor menselijk gebruik bestemde voedingsmiddelen”. En in rechtsoverweging 2.3 staat de zin die deze hele pagina draagt:

“Omdat de producten niet met het oog op die al dan niet welbepaalde voedingsfunctie zijn samengesteld en worden verkocht, kunnen zij niet worden gerangschikt onder post a.1, letter a of letter c, van Tabel I. Het is niet van belang of zij bestanddelen bevatten die op zichzelf beschouwd bevorderlijk zijn voor de instandhouding, de werking en de ontwikkeling van het menselijk organisme.”

De samenstelling van het product is dus niet van belang. Beslissend is waarvoor het is samengesteld en verkocht, en de Hoge Raad leidt dat in die zaak rechtstreeks af uit wat er op de verpakking stond. Dat is voor een slagerij geen abstractie: het betekent dat je eigen presentatie het tarief bepaalt.

3. Dezelfde vitrine, dezelfde kilo, twee tarieven

Pas de bestemmingstoets toe op het assortiment van een gemiddelde ambachtelijke slagerij, en er blijft een rijtje over waarvan het tarief niet aan het artikel hangt:

🔍 De scherpste consequentie: dit tarief kan niet in je stamdata staan

Het gangbare advies bij btw-splitsing is: leg het tarief vast in de artikelstamgegevens en improviseer niet per bon. Dat advies is juist, en het staat voor een productie- en handelsbedrijf uitgewerkt op de pagina over Ede.

Maar bij de producten hierboven werkt het niet, want er is één artikel met twee tarieven. Je kunt het tarief niet aan de artikelcode hangen, omdat het ontstaat op het moment dat de klant zegt waarvoor hij het meeneemt — of eerder nog: op het moment dat jij besluit hoe je het presenteert.

De werkbare oplossing is daarom niet één artikel met een tariefkeuze aan de kassa, maar twee artikelen met een eigen etiket, een eigen schap en een eigen tarief: “soepbot” in de vitrine en “kluif” in de koeling bij het diervoer. Dan is de presentatie waarop de Hoge Raad zich baseert tegelijk je administratieve onderbouwing, en is het verschil achteraf uit je eigen kassabestand te verklaren. Doe je dat niet, dan is er bij een controle geen enkel stuk waaruit blijkt welk deel van die omzetregel waarvoor is verkocht — en de bewijslast dat het verlaagde tarief van toepassing is, ligt bij jou.

4. De dienst die geen levering is, en toch 9%

Een slagerij die vlees verwerkt dat de klant zelf aanlevert — huisslacht, een eigen koe, wild van een jager — levert geen goed maar verricht een werkzaamheid aan een roerende zaak van een ander. Dat is voor de btw een dienst, en diensten hebben hun eigen lijst. Daar staat echter een post in die hier precies past: post b 16 van Tabel I, “de oplevering van roerende zaken als bedoeld in onderdeel a door degene die de zaken heeft vervaardigd”. De Belastingdienst vertaalt dat als: “Voor het opleveren van goederen die onder het 9%-tarief vallen, geldt ook het 9%-tarief. Het gaat om goederen die u maakt uit materialen die een opdrachtgever beschikbaar heeft gesteld. Deze oplevering is geen levering, maar een dienst.”

Worsten draaien van aangeleverd vlees is dus een dienst tegen 9%, omdat het eindproduct een voedingsmiddel is. Dat is het spiegelbeeld van de grafische sector, waar hetzelfde mechanisme juist tot 21% leidt zodra je ontwerpt in plaats van produceert; die uitwerking staat op branche/grafisch. Twee praktijkpunten: zet de oplevering als eigen prestatieregel op de factuur in plaats van hem weg te boeken onder “snijloon”, en let erop dat de omzet uit oplevering in je brutomarge een heel ander beeld geeft dan verkoop uit eigen inkoop — er zit immers geen inkoopwaarde onder.

⚠️ Je afvoerfactuur valt niet onder de verleggingsregeling

Een slagerij betaalt voor het laten ophalen van wat niet wordt verkocht. De verleiding is om dat te behandelen als de schrootstroom van een metaalbedrijf, waar de btw bij levering van afval tussen ondernemers wordt verlegd. Dat gaat hier niet op: de aangewezen categorieën in de afvalverlegging zijn resten en afval van ferro- en non-ferrometalen en oude materialen van niet-metalen aard zoals glasscherven, papier, karton, lompen, leer, rubber en kunststof. Dierlijke bijproducten staan daar niet bij. De factuur van je verwerker is dus een gewone dienstfactuur met 21% btw die je als voorbelasting aftrekt — geen verlegde levering, en geen reden om die btw weg te laten. Het onderliggende betoog over de richting van de geldstroom staat op branche/metaalbedrijf.

5. Wat een boekhouder voor een slagerij concreet doet

Kosten van een boekhouder voor een slagerij

De tarieven hieronder zijn indicatief en hangen vooral af van het aantal kassa- en bankmutaties, de omvang van het personeelsbestand en of er een eigen bereiding of slachting bij hoort.

SituatieIndicatie per maandWat daar doorgaans in zit
Zelfstandige slager zonder personeel€ 125 – € 225Kwartaal- of maandaangifte, kassakoppeling, jaarrekening en IB-aangifte
Slagerij met 2 – 8 medewerkers€ 250 – € 500Idem plus salarisadministratie, cao-toetsing en verlofadministratie
Keurslager of poelier met eigen bereiding€ 400 – € 800Idem plus voorraad- en dervingsadministratie en kostprijs per product
Meerdere filialen of een bv-structuur€ 650 – € 1.400+Idem plus consolidatie, publicatiestukken en tussentijdse rapportage per vestiging
Aanbevolen boekhoudpakket

Asperion

Jouw boekhouder kan meekijken in Asperion, zodat de kassa-omzet per tarief en de inkoopfacturen in hetzelfde dossier staan als de aangifte die eruit volgt.

Bekijk Asperion →

Waar je op let bij het kiezen van een boekhouder

Veelgestelde vragen over een boekhouder voor een slagerij

Is vlees 9% of 21% btw?

Vlees en vleeswaren voor menselijke consumptie vallen onder het verlaagde tarief van 9%, op grond van post a.1 van Tabel I bij de Wet op de omzetbelasting 1968. Die post ziet op “eet- en drinkwaren die plegen te worden aangewend voor menselijke consumptie”. Verkoop je uit dezelfde toonbank producten die niet voor menselijke consumptie bestemd zijn — een kluif voor de hond, aasvis, diervoeding — of alcoholhoudende drank, dan geldt daarvoor 21%.

Is het 9%-tarief voor vee en slachtafval echt vervallen?

Ja. In Tabel I zoals die gold op 1 januari 2024 stond post a 4 met onder a “rundvee, schapen, geiten en varkens” en onder c “slachtafvallen van de onder a en b vallende dieren”. In de versie die geldt vanaf 1 januari 2025 is die post vervallen, net als onder meer post a 44 (stro en veevoeders), post a 2 (granen en peulvruchten die geen voedingsmiddel zijn) en post a 3 (pootgoed). Slachtafval dat wél voor menselijke consumptie wordt verkocht blijft 9%, maar dan op grond van de voedingsmiddelenpost.

Waarom is hetzelfde bot 9% als soepbot en 21% als hondenkluif?

Omdat post a.1 niet naar het product kijkt maar naar de bestemming. De Hoge Raad besliste op 18 december 2020 (ECLI:NL:HR:2020:2082, na HvJ EU 1 oktober 2020, C-331/19) dat beslissend is waarvoor een product is samengesteld en verkocht, en dat het “niet van belang” is of het bestanddelen bevat die op zichzelf voedzaam zijn. De Hoge Raad leidde de bestemming in die zaak af uit wat er op de verpakking stond. Je eigen presentatie bepaalt dus het tarief.

Kan ik het btw-tarief niet simpelweg in mijn kassasysteem vastleggen?

Voor het grootste deel van je assortiment wel, en dat is ook de beste werkwijze. Maar bij een product met twee bestemmingen is er één artikel met twee tarieven, en dan werkt een tarief in de artikelstamgegevens niet. De werkbare oplossing is twee artikelen aanmaken met een eigen etiket, een eigen plaats in de winkel en een eigen tarief, zodat de presentatie waarop de tariefbepaling rust tegelijk je administratieve onderbouwing is.

Mijn verwerker haalt afval op en stuurt mij een rekening. Is die btw verlegd?

Nee. De verleggingsregeling voor afval en oude materialen ziet op resten en afval van ferro- en non-ferrometalen en op oude materialen van niet-metalen aard zoals glasscherven, papier, karton, lompen, leer, rubber en kunststof. Dierlijke bijproducten staan niet in die opsomming. Je ontvangt dus een gewone dienstfactuur met 21% btw, die je als voorbelasting aftrekt.

Ik verwerk vlees dat klanten zelf aanleveren. Is dat 9% of 21%?

Dat is geen levering van een goed maar een dienst: je maakt een product uit materiaal dat de opdrachtgever beschikbaar heeft gesteld. Post b 16 van Tabel I stelt voor de oplevering van roerende zaken door degene die ze heeft vervaardigd hetzelfde tarief als voor het goed zelf. Omdat het eindproduct een voedingsmiddel is, geldt dus 9%. Zet die oplevering als eigen factuurregel op de nota, want in je brutomarge gedraagt zij zich anders dan verkoop uit eigen inkoop: er zit geen inkoopwaarde onder.

Moet ik overstappen op een maandaangifte?

Dat is het narekenen waard. Nu een deel van je inkoop 21% draagt terwijl je omzet grotendeels 9% is, draag je per tijdvak minder af dan je terugvraagt en kom je structureel in een teruggaafpositie. Bij een kwartaalaangifte financier je die teruggaaf gemiddeld anderhalve maand voor. Zet de teruggaaf over de laatste vier tijdvakken naast de extra administratieve last, en reken het vooral door voordat je in een koeling of snijlijn investeert.

🥩 Een boekhouder die weet waar de 9%-grens ligt

Vergelijk vrijblijvend boekhouders en administratiekantoren met ervaring in de ambachtelijke slagerij: de ingekorte tabelposten sinds 2025, de tariefbepaling per bestemming, en de aangifte- en kostprijsgevolgen daarvan.

Vergelijk boekhouders →

Klaar om een boekhouder voor je slagerij te vinden?

Gratis offertes van boekhouders die weten dat het 9%-tarief voor vee en slachtafval per 1 januari 2025 is vervallen — zonder verplichtingen.

Start vergelijken →