Rhoon: 2.375 ondernemingen op 6.900 huishoudens

Rhoon ligt op het westelijke deel van IJsselmonde, aan de Oude Maas, en is samen met Poortugaal en Portland de gemeente Albrandswaard — een gemeente die in 1985 ontstond uit de samenvoeging van de zelfstandige gemeenten Rhoon en Poortugaal. De plaats gaat terug tot het einde van de twaalfde eeuw: in 1199 kreeg Biggo van Duiveland de plek in pacht van graaf Dirk VII, en in 1230 duikt zij in de bronnen op als “Ecclesia de Roden”. Het oorspronkelijke slot ging in de Sint-Elisabethsvloed van 1421 verloren; het huidige Kasteel van Rhoon stamt uit 1433 en is in 1598 herbouwd. Aan de rivierkant ligt het zoetwatergetijdengebied Klein Profijt, zo’n zeventig hectare, sinds 1999 toegankelijk; het Rhoonse Veer brengt je naar Oud-Beijerland.

Economisch is Rhoon vooral een woonplaats met een Rotterdamse arbeidsmarkt binnen handbereik: metrostation Rhoon aan lijn D, de A15 en de Groene Kruisweg. De bedrijvigheid zit in de bedrijventerreinen Overhoeken I, II en III en Binnenbaan aan de noordoostkant, en verder in kantoren aan huis. Dat verklaart de cijfers: van de 2.375 vestigingen zitten er 710 in de zakelijke dienstverlening, 155 in financiële diensten en onroerend goed en 255 in vervoer, informatie en communicatie. Met een gemiddeld inkomen per inkomensontvanger van € 50.843 en 30% van de inwoners tussen 45 en 65 jaar is dit het klassieke terrein van de directeur-grootaandeelhouder die een holding heeft en daaronder een of twee werkmaatschappijen.

En precies daar hoort een beslissing bij die vaak één keer wordt genomen en daarna nooit meer wordt herzien: wel of geen fiscale eenheid voor de vennootschapsbelasting. Het is een van de weinige fiscale keuzes die je met één verzoek maakt, die jaren doorwerkt, en waarvan de nadelen pas zichtbaar worden op het moment dat je iets verkoopt of dat er iets misgaat.

Waar deze pagina niet over gaat

Een paar aanpalende onderwerpen zijn elders uitgewerkt en worden hier alleen doorgelinkt. De fiscale eenheid voor de omzetbelasting — een andere wet, andere voorwaarden, andere gevolgen — staat op Leusden. Gebruikelijk loon, dividend, de uitkeringstoets en de rekening-courant van de dga staan op boekhouder voor een management-bv. Een holding boven een bestaande bv hangen (aandelenfusie, bedrijfsfusie, splitsing) staat op Sassenheim, certificering via een STAK op Heerhugowaard, de verkoop aan een derde met due diligence en artikel 20a op Bilthoven, het opheffen van een bv op Pijnacker en de jaarrekening, de groottecriteria en het deponeren op Gorinchem. Deze pagina gaat over de fiscale eenheid zelf: de voorwaarden, de datum, de prijs en de afrekening.

De bezitseis is één percentage op vier punten

De regeling staat in artikel 15 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969. De hoofdregel van lid 1 is dat een moedermaatschappij “de gehele juridische en economische eigendom bezit van ten minste 95% van de aandelen in het nominaal gestorte kapitaal” van de dochter, dat dit bezit “ten minste 95% van de statutaire stemrechten” vertegenwoordigt en dat het “in alle gevallen recht geeft op ten minste 95% van de winst en ten minste 95% van het vermogen”. Daarna volgt de kern van de regeling: de belasting wordt van beide vennootschappen geheven “alsof er één belastingplichtige is”, en — letterlijk — “De belasting wordt geheven bij de moedermaatschappij.”

Dat is één percentage, maar het wordt op vier verschillende dingen gelegd: aandelen, stemmen, winst en vermogen. Een structuur die op het aandelenregister klopt, kan op het stemrecht of op de winstrechten afwijken — bijvoorbeeld bij stemrechtloze of winstrechtloze aandelen, bij meerdere aandelensoorten of bij een afwijkende regeling in de statuten. En de eis dat de moeder de gehele juridische én economische eigendom heeft, betekent dat een splitsing van die twee de eenheid onmogelijk maakt: worden de aandelen in de dochter gecertificeerd, dan komt de juridische eigendom bij de stichting administratiekantoor te liggen en is aan de bezitseis niet langer voldaan. Wie certificering overweegt, doet dat dus bovenin de structuur en niet binnen de eenheid — zie Heerhugowaard voor de certificering zelf.

Lid 4 voegt daar voorwaarden aan toe die los van de percentages gelden:

Voorwaarde (art. 15 lid 4)Wat het praktisch betekent
a. De tijdvakken waarover de belasting wordt geheven vallen samenZelfde boekjaar. Een gebroken boekjaar bij de dochter blokkeert de eenheid tot je dat gelijktrekt
b. Voor het bepalen van de winst gelden dezelfde bepalingenGeen eenheid tussen vennootschappen met een afwijkend winstregime, tenzij een AMvB dat toestaat
c. Beide zijn in Nederland gevestigdFeitelijke vestiging; bij een verdrag moet de vennootschap ook volgens dat verdrag hier zijn gevestigd
d. en e. RechtsvormeisDe dochter is een bv of nv (of een vergelijkbare buitenlandse vorm); voor de moeder is de lijst ruimer
f. De aandelen worden niet als voorraad gehoudenEen bv die je hebt gekocht om door te verkopen, kun je niet voegen

Het verzoek gaat op grond van lid 12 naar de inspecteur die de aanslag van de moedermaatschappij regelt, en die beslist bij voor bezwaar vatbare beschikking. Dat laatste is meer dan een formaliteit: het betekent dat er een document met een datum is dat je kunt bewaren, en dat een afwijzing of een verkeerd verwerkte ingangsdatum een bezwaartermijn kent.

De datum is asymmetrisch: starten kan terug, stoppen niet

Dit is het punt waar in de praktijk het meeste geld blijft liggen, en het staat in twee leden die niemand naast elkaar legt.

Artikel 15 lid 9 tegenover lid 10 onderdeel h

Ingaan (lid 9): de fiscale eenheid komt tot stand op een door de belastingplichtigen zelf in het verzoek aangegeven tijdstip, “doch niet eerder dan drie maanden voor het tijdstip waarop het verzoek is gedaan”.

Beëindigen (lid 10 onderdeel h): op gezamenlijk verzoek, met ingang van het in het verzoek genoemde tijdstip, “doch niet eerder dan met ingang van de datum van indiening van het verzoek”.

Je kunt een eenheid dus een kwartaal met terugwerkende kracht laten ingaan, maar je kunt haar nooit één dag met terugwerkende kracht beëindigen. Wie in november ontdekt dat de eenheid dit jaar nadelig uitpakt, kan dat voor het lopende jaar niet meer repareren. En wie per 1 januari wil voegen, heeft tot eind maart de tijd — daarna schuift de ingangsdatum mee en loopt er een gebroken tijdvak door de aangifte.

De Belastingdienst heeft dat in kennisgroepstandpunt KG:206:2023:10 nog een keer afgebakend. De vraag was of een fout die de belanghebbende zélf in het verzoek had gemaakt, in de bezwaarfase kan worden hersteld. Het antwoord is ja: op grond van artikel 7:11 lid 2 van de Algemene wet bestuursrecht voorziet de bezwaarfase in een volledige heroverweging, en die is ook geschikt voor het corrigeren van fouten van de burger zelf. Maar de driemaandengrens van lid 9 kan daarmee niet worden opgerekt. Een verkeerd ingevuld verzoek is dus te repareren; een te laat ingediend verzoek niet.

Wat de eenheid oplevert

Drie dingen, en ze zijn alle drie echt:

  • Verliezen van het ene lichaam gaan direct tegen de winst van het andere. Binnen de eenheid is er één belastbaar bedrag, dus een verlies in de werkmaatschappij verrekent in hetzelfde jaar met de winst in de holding. Zonder eenheid moet je wachten op een volgend winstjaar van diezelfde bv.
  • Interne transacties lopen fiscaal geruisloos. Verkoopt de holding haar bedrijfsmiddel aan de werkmaatschappij, dan is er binnen de eenheid geen winst te constateren. Let op de staart daarvan — zie de volgende paragraaf.
  • Eén aangifte vennootschapsbelasting in plaats van één per vennootschap, op naam van de moeder.

Er zit wel een grens aan het eerste voordeel die vaak wordt overschat. Artikel 15ae bepaalt dat verliezen die een maatschappij vóór haar voegingstijdstip heeft geleden (voorvoegingsverliezen) alleen worden verrekend met de winst van de eenheid “voorzover deze winst aan die maatschappij is toe te rekenen”. Een oud verlies verhuist dus niet naar de groep: er moet een winstsplitsing worden gemaakt waarin je aantoont welk deel van het groepsresultaat bij die ene bv hoort. Het verliesverrekeningsvoordeel van een fiscale eenheid zit in de verliezen die tijdens de eenheid ontstaan, niet in de verliezen die je meeneemt.

De prijs die bijna niemand doorrekent: het tariefopstapje geldt één keer

De vennootschapsbelasting kent in 2026 twee tarieven. Artikel 22 bepaalt: tot een belastbaar bedrag van € 200.000 geldt 19%, en daarboven € 38.000 vermeerderd met 25,8% van het meerdere. Dat lage eerste stuk — het tariefopstapje — geldt per belastingplichtige. En in een fiscale eenheid is er maar één belastingplichtige.

Situatie: twee bv’s met elk € 200.000 winstVennootschapsbelasting 2026
Zonder fiscale eenheid: 2 × 19% over € 200.000€ 76.000
Met fiscale eenheid: één belastbaar bedrag van € 400.000€ 89.600
Verschil per jaar€ 13.600 nadeel

Bij twee winstgevende vennootschappen die elk ruim onder de € 200.000 blijven, kost de eenheid dus geld — elk jaar opnieuw, en zonder dat er een aanslag is waarop dat als aparte post zichtbaar wordt. Het omgekeerde geldt net zo hard: is de ene bv structureel verlieslatend en de andere winstgevend, dan verdient de eenheid zich in één jaar terug. De afweging is dus geen principekeuze maar een rekensom die je elke paar jaar opnieuw maakt — met in het achterhoofd dat beëindigen alleen vooruit kan.

De omgekeerde route — de eenheid gebruiken om het opstapje meerdere keren te pakken — is dichtgezet. In kennisgroepstandpunt KG:032:2022:4 beschrijft de Belastingdienst een structuur waarin boven een bestaande eenheid een “toren” van tien nieuwe bv’s werd gezet, elk met de aandelen in de volgende, waarna in de loop van het jaar maandelijks voegingsverzoeken werden gedaan. Daardoor kon het opstapje elf keer worden toegepast, met een voordeel van € 269.500. Het standpunt is dat dit met fraus legis kan worden bestreden, omdat het meerdere malen toepassen van het opstapje de doorslaggevende beweegreden was en in strijd komt met doel en strekking van de wet: “Het is nooit de bedoeling van de wetgever geweest dat een belastingplichtige door gebruik te maken van de fiscale eenheid het tariefopstapje per maand kan genieten. Het tariefopstapje is in 2000 geïntroduceerd om ruimte te bieden aan het MKB.”

De afrekening die zes jaar meeloopt — artikel 15ai

Dit is de scherpste bepaling van de hele regeling, en zij komt bijna altijd op het verkeerde moment aan: bij de verkoop van de werkmaatschappij, jaren na de transactie die haar in gang zette.

Binnen een fiscale eenheid kun je een bedrijfsmiddel geruisloos van de ene vennootschap naar de andere overdragen — een bedrijfspand van de holding naar de werk-bv, een machine de andere kant op. Er is immers één belastingplichtige, dus er is geen winst. Maar artikel 15ai lid 1 bepaalt dat als de waarde in het economische verkeer op het moment van die overdracht hóger was dan de boekwaarde, het vermogensbestanddeel op het tijdstip onmiddellijk voorafgaand aan het ontvoegingstijdstip van de overdrager of de overnemer wordt te boek gesteld op de waarde in het economische verkeer. In gewoon Nederlands: de stille reserve die je bij de interne overdracht niet hoefde af te rekenen, wordt bij het uiteenvallen van de eenheid alsnog winst — en die winst valt in de eenheid, dus bij de moeder, dus bij de verkoper.

Lid 3 geeft drie uitzonderingen, en de termijnen daarin zijn het onthouden waard:

  • a. de overdracht vond plaats “in het kader van een bij de aard en omvang van de overdrager en de overnemer passende normale bedrijfsuitoefening”;
  • b. het ging om een (zelfstandig onderdeel van een) onderneming tegen uitreiking van eigen aandelen, en er zijn sindsdien ten minste drie kalenderjaren verstreken;
  • c. er zijn sinds de overdracht ten minste zes kalenderjaren verstreken.

Er loopt dus een klok van zes jaar door je structuur die in geen enkele aangifte zichtbaar is. Wie in 2022 het pand intern heeft overgedragen en in 2026 de werk-bv verkoopt, krijgt een afrekening die in de koopsomberekening had moeten staan. Lid 2 biedt een verzachting — je mag uitgaan van de waarde ten tijde van de overdracht minus de afschrijving sindsdien — maar uitdrukkelijk “mits de belastingplichtige de hoogte van dit bedrag aannemelijk maakt”. De bewijslast ligt dus bij jou, jaren later, voor een transactie die destijds fiscaal niets deed. Praktisch betekent dat: leg bij elke interne overdracht een dossier aan met de datum, een onderbouwing van de waarde in het economische verkeer op dat moment en het afschrijvingsschema, en bewaar dat bij de structuurstukken en niet alleen in de administratie van het jaar zelf.

Bij een ontvoeging komen er nog twee waarderingsregels bij. Artikel 15aj lid 2 zet onderlinge schuldvorderingen op het tijdstip onmiddellijk voorafgaand aan de ontvoeging op de nominale waarde, of op de lagere bedrijfswaarde — de rekening-courant tussen de bv’s wordt dus op dat moment zichtbaar en soms afgerekend. En lid 5 bepaalt dat de ontvoegde maatschappij vanaf het ontvoegingstijdstip “in de plaats treedt van de fiscale eenheid” voor alles wat zij voortzet.

De aansprakelijkheid stapt niet mee de deur uit

Zodra er één belastingplichtige is, is er ook één aanslag. Wie die betaalt als het misgaat, staat niet in de Wet Vpb maar in de Invorderingswet. Artikel 39 van de Invorderingswet 1990 luidt: hoofdelijk aansprakelijk voor de vennootschapsbelasting die over een tijdvak van een fiscale eenheid is geheven, is “elk van de dochtermaatschappijen … die in dat tijdvak deel uitmaakt of uitmaakte van die fiscale eenheid”.

Twee dingen zitten in die ene zin. Ten eerste: de aansprakelijkheid loopt naar de dochters, terwijl de aanslag bij de moeder staat — een gezonde werkmaatschappij kan dus worden aangesproken voor belasting die rekenkundig bij een zustervennootschap is ontstaan. Ten tweede: de woorden “of uitmaakte” maken duidelijk dat uittreden je niet bevrijdt van de tijdvakken waarin je er wel in zat. Bij de verkoop van een werk-bv hoort daarom een vrijwaring in het koopcontract, en bij een ontvoeging een vastlegging van de fiscale positie per dat moment. Garanties en vrijwaringen bij een verkoop staan op Bilthoven.

Daar komt een standpunt bij dat deze aansprakelijkheid langer laat doorlopen dan de meeste ondernemers verwachten. In KG:032:2023:1 was de vraag of het faillissement van een dochtermaatschappij meebrengt dat niet langer aan de bezitseis van artikel 15 lid 1 wordt voldaan. Het antwoord is nee: de faillietverklaring en de aanstelling van een curator beëindigen de fiscale eenheid niet. Hoewel de curator alle beheer- en beschikkingsbevoegdheden overneemt, blijft de dochter deel uitmaken van de eenheid zolang zij niet is ontbonden en vereffend — de parlementaire geschiedenis zegt dat met zoveel woorden (Kamerstukken II 1999/00, 26854, nr. 3). Gevolg: de belastingschuld van de failliete dochter blijft in de aanslag van de moeder zitten, en de gezonde zustervennootschappen blijven er hoofdelijk voor aansprakelijk.

Verbreken gebeurt vaker van rechtswege dan op verzoek

Artikel 15 lid 10 noemt acht situaties waarin de eenheid eindigt, en onderdeel a is de belangrijkste: “indien niet langer aan de bij of krachtens dit artikel gestelde vereisten wordt voldaan”. Dat gebeurt zonder brief, zonder beschikking en zonder keuzemoment. Drie standaardgevallen:

  • Een investeerder stapt in. Zakt het belang van de moeder onder 95% op één van de vier assen — aandelen, stemmen, winst of vermogen — dan eindigt de eenheid op dat moment, midden in het boekjaar.
  • De aandelen worden gecertificeerd. De juridische eigendom verhuist naar de stichting administratiekantoor, en daarmee valt de eis van gehele juridische én economische eigendom weg.
  • De zetel verhuist. Verplaatsing van de werkelijke leiding naar het buitenland met achterlating van een vaste inrichting staat als zelfstandige beëindigingsgrond in onderdeel c.

Een verbreking halverwege het jaar betekent in de praktijk twee tijdvakken, twee aangiften en een toerekening van het resultaat aan de periode vóór en ná de ontvoeging. Eindigt zij in hetzelfde boekjaar waarin de maatschappij is gevoegd, dan grijpt lid 11 in: dan wordt voor die tussenliggende periode geacht geen fiscale eenheid tot stand te zijn gekomen. Dat is een reparatie en geen keuze — de geruisloze interne overdracht van drie maanden eerder was er dan dus ook niet.

Wat dit voor je administratie betekent

De fiscale eenheid is een aangifteconstructie, niet een boekhoudkundige. Vier punten waar het in de praktijk op vastloopt:

  • Elke vennootschap houdt haar eigen administratie en jaarrekening. De eenheid bestaat alleen voor de vennootschapsbelasting. Deponeren gebeurt per rechtspersoon, de groottecriteria worden per rechtspersoon getoetst — zie Gorinchem — en een dividendbesluit met uitkeringstoets gaat over het eigen vermogen van díé bv, niet van de groep (management-bv).
  • Winstsplitsing is geen sluitpost. Zodra er voorvoegingsverliezen zijn, moet je per jaar kunnen aantonen welk deel van het groepsresultaat aan welke maatschappij toerekenbaar is. Dat vraagt een vaste kostentoerekening en onderbouwde interne verrekenprijzen, en dat is iets wat je tijdens het jaar inricht en niet bij de aangifte.
  • Interne overdrachten horen in een eigen dossier. Zie artikel 15ai hierboven: zes jaar, met de bewijslast bij jou.
  • Het groepsbegrip verschilt per regeling. 95% voor de vennootschapsbelasting, meer dan 50% plus drie verwevenheden voor de omzetbelasting (Leusden), eigen drempels voor de jaarrekening en voor staatssteun. Dat ze niet samenvallen is op zichzelf al een valkuil; die meetlatten staan naast elkaar op ’s-Gravenzande.
Aanbevolen boekhoudpakket

Je boekhouder werkt mee in Asperion

Veel boekhouders in de regio Rotterdam-Zuid en de Hoeksche Waard werken met Asperion, waarin meerdere administraties naast elkaar staan met onderlinge verrekeningen en per vennootschap een eigen grootboek — zodat een winstsplitsing en een onderbouwing van intercompany-posten uit het systeem komen in plaats van uit een spreadsheet.

Meer over Asperion →

Waar je op let bij een boekhouder in Rhoon

Vijf vragen die in een kennismakingsgesprek snel duidelijk maken of een kantoor dit spoor meeneemt:

  • “Reken je elke paar jaar door of de fiscale eenheid voor mijn structuur nog voordelig is, inclusief het tariefopstapje?”
  • “Hoe houd je bij welke bedrijfsmiddelen intern zijn overgedragen, en hoe lang die klok nog loopt?”
  • “Als ik een investeerder toelaat of certificeer: signaleer je dan dat de eenheid daarmee van rechtswege eindigt?”
  • “Maak je de winstsplitsing voor voorvoegingsverliezen tijdens het jaar of pas bij de aangifte?”
  • “Wie houdt de beschikking van de inspecteur en de ingangsdatum in het dossier?”

Wat kost een boekhouder in Rhoon?

Voor een holding met één werkmaatschappij liggen de tarieven in deze regio in de gebruikelijke bandbreedte voor een dga-structuur: twee jaarrekeningen, de aangifte vennootschapsbelasting, de loonaangifte voor de dga en de intercompany-afstemming. Werk dat daar niet standaard in zit, is het doorrekenen van de eenheid, de winstsplitsing en het dossier bij interne overdrachten — spreek af of dat in het vaste tarief zit of per keer wordt gefactureerd. Een vergelijking van tarieven en van wat er wel en niet in een vast bedrag zit, staat op de pagina wat kost een boekhouder.

Via het vergelijkingsformulier op deze site vraag je gratis en vrijblijvend offertes aan bij boekhouders en administratiekantoren in Rhoon, Poortugaal, Portland en de regio Rotterdam-Zuid.

Veelgestelde vragen over een boekhouder in Rhoon

Wanneer mag ik een fiscale eenheid voor de vennootschapsbelasting vormen?

Artikel 15 lid 1 Wet Vpb 1969 vraagt dat de moedermaatschappij de gehele juridische en economische eigendom bezit van ten minste 95% van de aandelen in het nominaal gestorte kapitaal van de dochter, dat dit bezit ten minste 95% van de statutaire stemrechten vertegenwoordigt en dat het recht geeft op ten minste 95% van de winst en ten minste 95% van het vermogen. Daarnaast moeten op grond van lid 4 de boekjaren samenvallen, dezelfde winstbepalingen gelden, beide vennootschappen in Nederland zijn gevestigd, de rechtsvorm kwalificeren en mogen de aandelen niet als voorraad worden gehouden.

Kan een fiscale eenheid met terugwerkende kracht ingaan?

Ja, maar beperkt. Artikel 15 lid 9 bepaalt dat de eenheid tot stand komt op het tijdstip dat je zelf in het verzoek aangeeft, doch niet eerder dan drie maanden voor het tijdstip waarop het verzoek is gedaan. Beëindigen kan juist niet terug: op grond van lid 10 onderdeel h gaat dat niet eerder in dan op de datum waarop het verzoek is ingediend. Volgens kennisgroepstandpunt KG:206:2023:10 kan een fout in het verzoek in de bezwaarfase worden hersteld, maar de driemaandengrens kan daarmee niet worden opgerekt.

Is een fiscale eenheid altijd voordelig?

Nee. In 2026 geldt 19% vennootschapsbelasting tot een belastbaar bedrag van € 200.000 en daarboven 25,8%. Dat lage eerste stuk geldt per belastingplichtige, en een fiscale eenheid is één belastingplichtige. Twee bv’s met elk € 200.000 winst betalen zonder eenheid 2 × € 38.000 = € 76.000 en met eenheid € 89.600: een nadeel van € 13.600 per jaar. Bij een verlieslatende en een winstgevende vennootschap kan de eenheid juist in één jaar voordelig zijn.

Wat gebeurt er met een bedrijfspand dat ik binnen de eenheid heb overgedragen?

Dan loopt er een klok van zes jaar. Artikel 15ai lid 1 bepaalt dat een intern overgedragen vermogensbestanddeel waarvan de waarde in het economische verkeer hoger was dan de boekwaarde, op het tijdstip onmiddellijk voorafgaand aan de ontvoeging van de overdrager of overnemer te boek wordt gesteld op die waarde in het economische verkeer. De uitzonderingen van lid 3 gelden bij een overdracht in het kader van een passende normale bedrijfsuitoefening, bij een overdracht van een onderneming tegen eigen aandelen na drie kalenderjaren, en in het algemeen na zes kalenderjaren. Wil je uitgaan van de lagere waarde van lid 2, dan moet je die zelf aannemelijk maken.

Ben ik aansprakelijk voor de vennootschapsbelasting van een andere bv in de eenheid?

Ja. Artikel 39 Invorderingswet 1990 maakt elk van de dochtermaatschappijen hoofdelijk aansprakelijk voor de vennootschapsbelasting die over een tijdvak van de fiscale eenheid is geheven, voor zover zij in dat tijdvak deel uitmaakt of uitmaakte van die eenheid. Die aansprakelijkheid eindigt dus niet doordat je uit de eenheid stapt of de bv verkoopt; daarom hoort er bij een verkoop een vrijwaring in het contract.

Eindigt de fiscale eenheid als een dochtermaatschappij failliet gaat?

Nee, niet door het faillissement zelf. Volgens kennisgroepstandpunt KG:032:2023:1 beëindigen de faillietverklaring en de aanstelling van een curator de fiscale eenheid niet: de dochter blijft deel uitmaken van de eenheid zolang zij niet is ontbonden en vereffend. De belastingschuld blijft daarmee in de aanslag van de moeder zitten en de overige dochters blijven er hoofdelijk voor aansprakelijk.

Breekt het certificeren van aandelen de fiscale eenheid?

Voor de aandelen in de dochtermaatschappij wel. Artikel 15 lid 1 eist dat de moeder de gehele juridische én economische eigendom van ten minste 95% van de aandelen bezit. Bij certificering gaat de juridische eigendom naar de stichting administratiekantoor, zodat aan die eis niet langer wordt voldaan en de eenheid op grond van lid 10 onderdeel a van rechtswege eindigt. Certificering van de aandelen in de moedermaatschappij zelf raakt die eis niet.

Werkt mijn boekhouder ook voor ondernemers in Poortugaal en Portland?

Ja. Rhoon vormt samen met Poortugaal en Portland de gemeente Albrandswaard, en de meeste kantoren werken voor de hele gemeente en voor de regio Rotterdam-Zuid, Barendrecht en de Hoeksche Waard.