Abcoude: 1.675 bedrijven in een dorp van 3.450 huishoudens
Abcoude is een dorp en voormalige gemeente in het noordwesten van de provincie Utrecht, grenzend aan de gemeente Amsterdam. Het werd voor het eerst genoemd in een verslag van de bisschop van Utrecht uit 1085, waarin wordt gesproken over ‘habitatores de Abecenwalde’ — de inwoners van Abecenwalde, wat ‘het woud van Abbako’ betekent, een typisch Friese persoonsnaam. Op de vaak betwiste grens tussen het graafschap Holland en het Bisdom Utrecht lag het slot Abcoude, waarvan voor het eerst melding werd gemaakt bij de verwoesting door Gijsbrecht van Amstel in 1274; vandaag zijn alleen de fundamenten in het landschap zichtbaar, met daarom heen de herstelde slotgracht.
Die grenspositie is het dorp nooit helemaal kwijtgeraakt. Door grenscorrecties is Abcoude in de loop van zijn bestaan herhaaldelijk ook bij Noord-Holland en bij Zuid-Holland ingedeeld geweest. De gemeente Abcoude zelf ontstond op 1 mei 1941 uit de samenvoeging van Abcoude-Baambrugge en Abcoude-Proostdij en is op 1 januari 2011 opgegaan in de gemeente De Ronde Venen, samen met Mijdrecht, Wilnis, Vinkeveen, Waverveen, Baambrugge, Amstelhoek en De Hoef. Midden door het dorp stroomt de Angstel, die uitmondt in het Abcoudermeer en daarna doorgaat als de Holendrecht; even verderop ligt het riviertje het Gein. De bedrijvigheid zit op De Hollandse Kade en De Bovenkamp, en de Hoogstraat is de winkelstraat.
Economisch is Abcoude vooral iets anders: een dorp van zelfstandigen op een kilometer van Amsterdam-Zuidoost. Van de 1.675 bedrijfsvestigingen zit 585 (35%) in de zakelijke dienstverlening, 290 in overheid, onderwijs en zorg, 205 in handel en horeca, 175 in cultuur, recreatie en overige diensten, 135 in nijverheid en energie, 125 in financiële diensten en onroerend goed, 110 in vervoer, informatie en communicatie en 50 in de land- en tuinbouw. Op 3.450 huishoudens is dat bijna één onderneming per twee huishoudens, en 1.050 van die huishoudens bestaat uit één persoon. De woningen hebben een gemiddelde WOZ-waarde van € 734.000, het gemiddelde inkomen per inwoner is € 48.800 en per inkomensontvanger € 62.300, verdeeld over 6.400 inkomensontvangers. En 22% van de inwoners is 65 jaar of ouder.
Dat zijn twee groepen die iets gemeen hebben wat zij zelf vaak niet weten: de ondernemer en de gepensioneerde betalen hun zorgpremie-over-inkomen zelf, terwijl de werknemer twee straten verderop dat niet doet. Dat verschil zit in een heffing die geen van de twee ooit in zijn begroting heeft gezet.
Er zijn twee bijdragen Zvw, en zij lijken niet op elkaar
Iedereen die in Nederland verzekeringsplichtig is, betaalt twee keer voor zijn zorg. De eerste keer is de nominale premie die je zelf aan je zorgverzekeraar overmaakt. De tweede keer is de inkomensafhankelijke bijdrage op grond van de Zorgverzekeringswet, en die loopt niet via je verzekeraar maar via de Belastingdienst. Artikel 41 van de Zorgverzekeringswet zegt het in één zin: “De inhoudingsplichtige en de verzekeringsplichtige zijn een inkomensafhankelijke bijdrage verschuldigd.”
Dat is geen opsomming van twee keer hetzelfde. Het zijn twee verschillende heffingen met twee verschillende tarieven, twee verschillende grondslagen en twee verschillende betalers:
- De werkgeversheffing Zvw (artikel 42 Zvw). Die is de inhoudingsplichtige verschuldigd over het loon uit tegenwoordige dienstbetrekking van zijn werknemers. Het hoge percentage bedraagt in 2026 6,10%.
- De bijdrage Zvw (artikel 43 Zvw). Die is de verzekeringsplichtige zelf verschuldigd over zijn bijdrage-inkomen. Het lage percentage bedraagt in 2026 4,85%.
Beide percentages zijn voor 2026 vastgesteld bij regeling van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 november 2025 (Staatscourant 2025, 38055), die op 1 januari 2026 in werking is getreden. In diezelfde regeling is het maximum bijdrageloon en bijdrage-inkomen voor 2026 vastgesteld op € 79.409, een bedrag dat gelijk is aan het maximumpremieloon voor de werknemersverzekeringen.
⚠ De daling van 2026 is eenmalig — neem deze cijfers niet over in een meerjarenbegroting
Het hoge percentage daalde van 6,51 in 2025 naar 6,10 in 2026 en het lage van 5,26 naar 4,85. Dat voelt als een trend, maar de toelichting bij de regeling zegt het tegenovergestelde. De zorgkosten stíjgen in 2026, dus er moet structureel méér worden opgehaald. Die stijging wordt “in 2026 echter incidenteel gedempt door een eenmalig voordeel in het Zorgverzekeringsfonds”: er is in eerdere jaren meer opgehaald dan verwacht doordat mensen meer hebben gewerkt en de lonen hoger waren, en dat voordeel wordt in 2026 teruggegeven, “waardoor de IAB-percentages eenmalig flink lager uitvallen”.
De systematiek zorgt er ook voor dat dit terugkomt. Artikel 45, vierde lid, Zvw bepaalt dat de percentages zo worden vastgesteld dat de som van de bijdragen gelijk is aan 50% van de inkomsten van het Zorgverzekeringsfonds en de zorgverzekeraars, en het vijfde lid bepaalt dat verschillen tussen de begrote en de werkelijke bedragen worden verrekend in het percentage van een volgend jaar. Een eenmalige teruggave in 2026 is dus per definitie geen nieuw niveau.
Praktisch: zet het percentage en het maximum één keer per jaar opnieuw op, net als het gebruikelijk loon en de WKR-vrije ruimte. Een rekenmodel uit 2025 begroot deze post te hoog en een model uit 2024 nog hoger — en een model dat 2026 doortrekt naar 2027 begroot hem te laag.
Het praktische verschil tussen die twee heffingen is groter dan het verschil van 1,25 procentpunt suggereert. De werkgeversheffing komt bovenop het loon en wordt niet op het loon ingehouden; de werknemer ziet hem niet op zijn loonstrook en krijgt er ook geen vergoeding voor. De bijdrage Zvw betaal je zelf: of via een inhouding op je nettoloon of uitkering, of — en dat is de situatie van de ondernemer — via een aanslag.
Artikel 42, zevende lid: de werkgeversheffing mag niet op de werknemer worden verhaald
Letterlijk: “De inhoudingsplichtige mag de door hem verschuldigde inkomensafhankelijke bijdrage niet verhalen op de verzekeringsplichtige of op degene, bedoeld in artikel 2, tweede lid, onderdeel b. Elk beding waarbij van de eerste volzin wordt afgeweken, is nietig.”
Dat is niet ‘vernietigbaar’ of ‘onverbindend na een procedure’. Nietig betekent dat het beding nooit heeft bestaan: wie de 6,10% toch op het loon inhoudt, heeft daarmee te weinig loon uitbetaald en houdt een schuld aan zijn werknemer op de balans, terwijl de heffing zelf onverkort verschuldigd blijft. Dat komt in de praktijk vooral voor bij een afspraak over ‘totale loonkosten’ met een duurbetaalde specialist of een directeur: als die afspraak de werkgeversheffing bij de werknemer legt, is dat precies het beding dat de wet nietig verklaart.
Een vergelijkbare constructie staat uitgewerkt op de pagina over Bergschenhoek: ook daar hangt de bruikbaarheid van een contractbeding aan de vraag of de salarisadministratie het mag innen.
Wie betaalt zelf? De tabel die de hele vraag beslist
Of je de 6,10% door een ander krijgt betaald of de 4,85% zelf moet ophoesten, hangt niet af van je rechtsvorm maar van je inkomenssoort. De Belastingdienst heeft daar een tabel voor, en die is het eerste document dat bij een nieuwe klant op tafel hoort. Een selectie die in Abcoude relevant is:
- Loondienst — 6,10%, werkgeversheffing, je betaalt zelf niets.
- Ondernemer — 4,85%, zelf betalen.
- Freelancer — 4,85%, zelf betalen.
- Directeur-grootaandeelhouder die niet verzekerd is voor de werknemersverzekeringen — 4,85%, zelf betalen.
- Directeur-grootaandeelhouder die wél verzekerd is — 6,10%, werkgeversheffing.
- Opting-in — 4,85%, zelf betalen.
- AOW’er en pensioen — 4,85%, zelf betalen.
- Uitkering uit een particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering — 4,85%, zelf betalen.
- Ontvangen alimentatie (ingegaan op of na 1 januari 2006) — 4,85%, zelf betalen.
- WW’er, WAO’er en WIA’er — 6,10%, werkgeversheffing via de uitkeringsinstantie.
- Zeevarende en deelvisser — 0%. Maar een deelvisser die tevens enig eigenaar of huurder van het schip is, betaalt 4,85% zelf.
Die laatste regel laat in één zin zien hoe fijnmazig dit is: dezelfde man op hetzelfde schip valt onder een ander regime zodra hij het schip zelf huurt. De visserijkant daarvan staat op de pagina over Urk.
En het staat er voor de volledigheid ook bij: een gemoedsbezwaarde betaalt geen bijdrage maar een vervangende belasting, waarvan het tarief gelijk is aan het percentage dat hij zonder gemoedsbezwaar zou hebben betaald.
Wat is ‘bijdrage-inkomen’ eigenlijk? Vier bestanddelen, met uitzonderingen
Artikel 43, tweede lid, Zvw somt op waarover de ondernemer de 4,85% betaalt. Het bijdrage-inkomen is het gezamenlijke bedrag van:
- loon volgens de Wet op de loonbelasting 1964, verminderd met het loon waarop de werkgeversheffing al van toepassing is en met de eindheffingsbestanddelen, en vermeerderd met loon bepaald volgens artikel 3.82 Wet IB 2001;
- belastbare winst uit onderneming, bepaald volgens de regels van afdeling 3.2 van de Wet IB 2001;
- belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden, bepaald volgens afdeling 3.4 van de Wet IB 2001;
- belastbare periodieke uitkeringen en verstrekkingen, bepaald volgens afdeling 3.5 van de Wet IB 2001.
Dat eerste streepje is al nuttig: omdat de eindheffingsbestanddelen van artikel 31, eerste lid, onderdelen b tot en met h, Wet LB zowel uit de werkgeversheffing (artikel 42) als uit het bijdrage-inkomen (artikel 43) zijn uitgezonderd, draagt een vergoeding die je in de vrije ruimte van de werkkostenregeling onderbrengt géén bijdrage Zvw. Bij een werkgever scheelt dat 6,10% bovenop de loonheffing die hij ermee uitspaart. Dat is zelden het hoofdargument voor een WKR-keuze, maar het hoort wel in de rekensom; de systematiek van de vrije ruimte staat op de pagina over Nieuwegein.
Maar de twee uitzonderingen in de wet zijn belangrijker, want zij zijn geld:
Twee inkomsten waarover je géén bijdrage Zvw betaalt
1. De vrijval van de oudedagsreserve. Artikel 43, tweede lid, onderdeel b, sluit uitdrukkelijk het bedrag uit dat op grond van artikel 3.70, tweede lid, Wet IB 2001 — zoals dat luidde op 31 december 2022 — in de winst wordt opgenomen ter zake van een afname van de oudedagsreserve. De opbouw van de FOR is per 1 januari 2023 gesloten, maar de oude stand staat bij veel ondernemers nog op de balans en valt bij staking, verkoop of overlijden in één keer vrij. Die vrijval is belast voor de inkomstenbelasting, maar draagt geen 4,85%. Bij een FOR-stand van € 80.000 is dat bijna € 3.900 verschil met de intuïtie dat “alles wat in de winst valt ook bijdrage-inkomen is”. De afwikkeling van de FOR en de lijfrenteroute staan op de pagina over Castricum.
2. De terbeschikkingstellingsregeling. Onderdeel c rekent het belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden mee met uitzondering van de werkzaamheden bedoeld in artikel 3.91, eerste lid, onderdelen a en b, en artikel 3.92 Wet IB 2001. Dat zijn precies de tbs-situaties: het pand dat je in privé aan je eigen bv verhuurt, de lening aan de eigen vennootschap. Over dat tbs-resultaat is dus géén bijdrage Zvw verschuldigd, terwijl het wel progressief belast is in box 1. Dat is een onderschat argument in de afweging tussen huur, salaris en dividend; de tbs-kant zelf staat op Waddinxveen en Hellevoetsluis.
De scherpste vondst: twee heffingen over dezelfde winst, met tegengestelde grondslagen
Hier zit het punt dat vrijwel elke ondernemer — en een deel van zijn adviseurs — verkeerd heeft zitten.
De bijdrage Zvw wordt geheven over de belastbare winst uit onderneming, bepaald volgens afdeling 3.2 Wet IB 2001. En artikel 3.2 definieert dat begrip zo: “Belastbare winst uit onderneming is het gezamenlijke bedrag van de winst die de belastingplichtige als ondernemer geniet uit een of meer ondernemingen verminderd met de ondernemersaftrek en de MKB-winstvrijstelling.”
Met andere woorden: de 4,85% loopt over de winst ná zelfstandigenaftrek, startersaftrek en mkb-winstvrijstelling. Fiscaal optimaliseren verlaagt dus niet alleen je inkomstenbelasting maar ook deze bijdrage.
Vergelijk dat met de zwangerschaps- en bevallingsuitkering voor zelfstandigen (ZEZ). Daar is de grondslag in de Wet arbeid en zorg juist gedefinieerd als de winst uit onderneming vermeerderd met de ondernemersaftrek en de mkb-winstvrijstelling — zodat fiscaal optimaliseren je uitkering níét verlaagt. Die systematiek staat uitgewerkt op de pagina over Vleuten.
Dezelfde winst, twee wetten, twee tegengestelde definities
Bij de bijdrage Zvw: winst min ondernemersaftrek en mkb-winstvrijstelling. Aftrekposten verlagen de heffing.
Bij de ZEZ-uitkering: winst plus ondernemersaftrek en mkb-winstvrijstelling. Aftrekposten verlagen de uitkering niet.
Dat is geen slordigheid van de wetgever maar een keuze die bij beide regelingen in het voordeel van de ondernemer uitvalt. Het betekent wel dat je uit één jaarrekening twee verschillende winstbegrippen moet kunnen aflezen, en dat een adviseur die het ene getal gebruikt voor de andere vraag er structureel naast zit. Zet daarom in je aangiftedossier niet één winstregel maar drie: fiscale winst, belastbare winst, en belastbare winst vóór ondernemersaftrek en mkb-winstvrijstelling.
Het maximum is één plafond over alles — niet per inkomen
Veel ondernemers in Abcoude hebben niet één soort inkomen maar twee: een dienstverband in deeltijd en een eigen praktijk, of een pensioen en een adviesonderneming, of loon uit de eigen bv en winst uit een eenmanszaak ernaast. Juist dan wordt de rekensom interessant, en de regel die het beslist staat in artikel 43, vijfde lid, Zvw.
Wordt de bijdrage bij wege van aanslag geheven, dan wordt als bijdrage-inkomen ten hoogste in aanmerking genomen: het maximum van € 79.409, verminderd met het loon waarover de werkgeversheffing al is betaald en met het van een inhoudingsplichtige genoten loon.
Dat is een coordinatieregel, en hij werkt in de volgorde loon-eerst-dan-winst. Een rekenvoorbeeld met Abcoudse cijfers:
- Je hebt € 60.000 loon uit een dienstverband. Je werkgever betaalt daarover 6,10% werkgeversheffing: € 3.660. Jij ziet daar niets van.
- Daarnaast heb je € 40.000 belastbare winst uit je eigen onderneming.
- Het maximum bijdrage-inkomen is € 79.409. Daarvan is al € 60.000 ‘gevuld’ door je loon. Er resteert € 19.409.
- Je betaalt dus 4,85% over € 19.409 = € 941, en niet 4,85% over € 40.000 = € 1.940.
Een adviseur die dat niet meeneemt, begroot de voorlopige aanslag ruim twee keer te hoog — en een ondernemer die het niet weet, houdt onnodig geld achter de hand. Spiegelbeeldig: zodra je loon al boven de € 79.409 uitkomt, is er geen ruimte meer over en betaal je over je hele winst uit onderneming niets aan bijdrage Zvw. Dat is bij een directeur met een stevig salaris en een adviespraktijk ernaast een volstrekt normale uitkomst, en het is de enige plek in het Nederlandse stelsel waar een extra euro winst letterlijk niets kost aan heffing bovenop de inkomstenbelasting.
Let op de keerzijde bij loon: artikel 42, tweede lid, past het maximum toe “bij dezelfde inhoudingsplichtige”. Twee werkgevers passen het dus elk afzonderlijk toe, en dan wordt er over het totaal te veel geheven. Daar is een aparte regeling voor, en die wordt hieronder behandeld.
De dga: dezelfde regeling die je verzekering bepaalt, bepaalt ook wie de Zvw betaalt
Abcoude zit vol holdingstructuren — 125 van de 1.675 vestigingen zitten in financiële diensten en onroerend goed, en de 585 vestigingen in de zakelijke dienstverlening zijn voor een groot deel bv’s met één directeur. Voor die groep is dit het belangrijkste onderdeel van deze pagina.
Artikel 42, eerste lid, onderdeel a, onder 4°, Zvw zondert van de werkgeversheffing uit: “het loon van de directeur-grootaandeelhouder, bedoeld in artikel 6, eerste lid, onderdeel d, van de Ziektewet”.
Dat is exact dezelfde verwijzing waarop de Regeling aanwijzing directeur-grootaandeelhouder 2016 rust. Die regeling beslist of de bestuurder-aandeelhouder verzekerd is voor de werknemersverzekeringen, en zij doet dat aan de hand van de statutaire ontslagbepaling en het aandeelhoudersregister — niet aan de hand van zijn arbeidsovereenkomst. Die toets is uitgewerkt op de pagina over Bloemendaal.
Één toets, drie gevolgen
Komt de bestuurder uit die toets als dga die niet verzekerd is voor de werknemersverzekeringen, dan geldt:
- geen premies werknemersverzekeringen, dus geen WW en geen WIA;
- de bv is geen werkgeversheffing van 6,10% verschuldigd over zijn loon;
- maar hij betaalt zelf 4,85% bijdrage Zvw, en die wordt ingehouden op zijn nettoloon.
Dat derde punt is de verrassing. Bij een gewone werknemer komt de Zvw-heffing bovenop het loon en raakt zij zijn netto niet. Bij de niet-verzekerde dga raakt zij zijn netto wél: over een loon van € 79.409 gaat er 4,85% = € 3.851 van zijn netto af, waar bij een werknemer met hetzelfde loon de werkgever € 4.844 betaalt zonder dat de werknemer iets merkt. Per saldo is de bv dus goedkoper uit en de dga duurder, en bij een onderhandeling over ‘hetzelfde netto als in loondienst’ is dat een verschil van bijna vierduizend euro dat vrijwel nooit wordt meegerekend.
En dezelfde volgorde geldt hier: is het dga-loon lager dan het maximum en komt er winst uit een eenmanszaak of resultaat uit overige werkzaamheden bij, dan vult dat loon eerst het plafond en betaal je over de rest tot € 79.409. Gebruikelijk loon, managementfee en de rekening-courant staan op de branchepagina over de management-bv.
Teruggaaf, voorschot en de termijnen die erbij horen
Omdat het maximum bij loon per inhoudingsplichtige werkt, wordt er bij wie meerdere inkomstenbronnen heeft structureel te veel ingehouden. De wet lost dat op in artikel 50 Zvw, en het is goed nieuws met een paar scherpe randen.
- De teruggaaf gaat automatisch. De inspecteur verleent bij voor bezwaar vatbare beschikking een teruggaaf van de op het loon ingehouden bijdrage, voor zover het loon waarover is geheven hoger is dan het maximum. De Belastingdienst zegt het onomwonden: die teruggaaf vindt plaats in maart of april van het volgende kalenderjaar en “u hoeft hiervoor niets te doen”.
- Er is een ondergrens. Een teruggaaf wordt niet verleend als het berekende bedrag niet meer bedraagt dan het bedrag van artikel 9.4, vijfde lid, Wet IB 2001 — € 18.
- Je kunt er een voorschot op krijgen. De voorschotbeschikking gaat in juli de deur uit en wordt in juli uitbetaald. De berekening gaat zo: de Belastingdienst schat je bijdrageloon op basis van de meest betrouwbare gegevens over je inkomen van het jaar ervoor, trekt daar het maximumbijdrageloon van af, en betaalt een percentage van dat verschil. Je kunt een voorschot aanvragen tot 1 december, en je kunt ook doorgeven dat je het juist níét wil.
- Het voorschot mag worden verrekend. De Belastingdienst kan het bedrag verrekenen met wat je nog aan haar moet betalen. Voor een ondernemer met een openstaande btw- of coronaschuld betekent dat dat het voorschot niet per se op zijn rekening landt; zie Noordwijkerhout voor de invorderingskant daarvan.
- Een te hoog voorschot kan vijf jaar later nog worden terugbetaald. Artikel 50, vierde lid: is een teruggaaf of een voorschot ten onrechte of tot een te hoog bedrag verleend, dan kan de inspecteur het te veel betaalde bij voor bezwaar vatbare beschikking terugvorderen, en die bevoegdheid vervalt pas door verloop van vijf jaren na afloop van het kalenderjaar waarop het betrekking heeft. Een voorschot dat je in juli ontvangt op basis van een schatting uit je vorige jaar is dus geen afgeronde zaak.
- De rente loopt pas na zes maanden. Artikel 50, vijfde lid, wijkt af van de gewone belastingrenteregels: er wordt uitsluitend rente vergoed of in rekening gebracht als de dagtekening van de beschikking ligt ná het verstrijken van zes maanden na afloop van het kalenderjaar, en de rente wordt enkelvoudig berekend tot veertien dagen na de dagtekening.
Belangrijke nuance die verwarring veroorzaakt: deze teruggaafmachine ziet op de bijdrage die op loon is ingehouden. Betaal je als ondernemer de bijdrage via een aanslag, dan werkt het maximum al aan de voorkant via artikel 43, vijfde lid, en is er niets terug te vragen. Een ondernemer die in maart op een teruggaaf zit te wachten, wacht dus op iets wat niet komt.
Wat dit in de boeken en in de liquiditeit doet
Vier punten, en alle vier gaan over administratie en niet over fiscale techniek.
- De bijdrage Zvw is niet aftrekbaar — ook niet als zorgkosten. Artikel 6.18, eerste lid, Wet IB 2001 merkt een reeks posten uitdrukkelijk niet aan als uitgaven voor specifieke zorgkosten, en daar staan onder onderdeel b “premies en bijdragen voor een ziektekostenregeling” en onder onderdeel e “de krachtens de Zorgverzekeringswet verschuldigde bijdragen”. Onderdeel f sluit daarnaast uitgaven uit die ten laste komen van een verplicht of een overeengekomen vrijwillig eigen risico. De bijdrage is dus geen bedrijfslast en ook geen aftrekpost in de privésfeer: zij staat in de boeken op dezelfde plek als de inkomstenbelasting zelf. Boek hem privé, niet op een kostenrekening — staat hij op een kostenrekening, dan is je belastbare winst te laag en loopt de bijdrage over een verkeerde grondslag.
- Het is een vierde aanslagstroom, met een eigen ritme. Naast de btw per kwartaal, de inkomstenbelasting en eventueel de vennootschapsbelasting komt er een aanslag of voorlopige aanslag Zvw. Bij een belastbare winst van € 79.409 of meer is dat € 3.851 per jaar — ongeveer één maandomzet van een kleine praktijk. Voor een starter die in zijn tweede jaar al twee jaarlasten tegelijk krijgt, is dit de post die de reservering omgooit; die samenloop staat uitgewerkt op de pagina over Mijdrecht.
- De voorlopige aanslag is het instrument, niet de verrassing. De bijdrage loopt mee in dezelfde aangifte als de inkomstenbelasting; de Belastingdienst rekent haar bij een online aangifte zelf uit. Juist daarom valt zij bij een handmatige begroting buiten de boot. Zet haar in hetzelfde kwartaaloverzicht als de btw, met het maximum erbij, zodat de vraag “ben ik dit jaar al door het plafond?” een getal is en geen gevoel.
- Twee inkomensbronnen vragen om één overzicht. Wie loon en winst combineert, moet de volgorde van artikel 43, vijfde lid, kunnen laten zien: welk deel van het maximum is al door loon gevuld, en welke ruimte resteert voor de winst. Dat is geen jaarwerk maar een lopend getal, en het is bovendien het getal waarmee je kunt zien of een voorschot in juli terecht is.
Asperion
Veel boekhouders in De Ronde Venen werken met Asperion. Praktisch als je naast de dagelijkse administratie ook de reserveringen voor btw, inkomstenbelasting en de bijdrage Zvw op één plek wilt kunnen zien — de drie stromen die bij een zelfstandige in de praktijk om dezelfde bankrekening vechten.
Bekijk Asperion →Wat vraag je aan een boekhouder in Abcoude?
- Neemt hij de bijdrage Zvw mee in je reservering, naast btw en inkomstenbelasting — of komt die pas in beeld bij de aanslag?
- Kan hij het maximum van artikel 43, vijfde lid toepassen als je naast je onderneming loon, pensioen of een AOV-uitkering hebt, zodat je voorlopige aanslag niet twee keer te hoog staat?
- Weet hij dat de grondslag de belastbare winst is — ná ondernemersaftrek en mkb-winstvrijstelling — en dat dat precies omgekeerd is aan de grondslag van de zwangerschapsuitkering voor zelfstandigen?
- Haalt hij de FOR-vrijval en het tbs-resultaat uit het bijdrage-inkomen, zoals artikel 43 voorschrijft?
- Heeft hij bij een bv de dga-toets gedaan, en weet hij dat die niet alleen over WW en WIA gaat maar ook bepaalt of de bv 6,10% betaalt of de bestuurder 4,85% op zijn netto?
- Controleert hij of een voorschot in juli terecht is, en legt hij vast waarop de schatting rust — gezien de terugvorderingsbevoegdheid van vijf jaar?
- Werkt hij met het actuele percentage en maximum, en weet hij dat de daling van 2026 eenmalig is?
Wat kost een boekhouder in Abcoude?
Voor een eenmanszaak of een kleine bv liggen de kosten voor btw-aangiften, jaarrekening en de aangifte inkomsten- of vennootschapsbelasting doorgaans in de orde van enkele honderden euro’s per kwartaal; met personeel komt de loonadministratie daarbovenop. In een dorp met 1.675 ondernemingen op 3.450 huishoudens zijn er genoeg kantoren te vergelijken, en de relevante vraag bij dat vergelijken is niet of een kantoor goedkoop is maar of het je inkomensmix aankan: loon náást winst, pensioen náást een adviespraktijk, een bv náást een eenmanszaak. Dat is precies de situatie waarin een standaardmodel misrekent.
Vraag ook naar ervaring met de onderwerpen die in deze regio terugkomen: de heffingskortingen en het marginale tarief van een ondernemer (Mijdrecht), de werkruimte in de eigen woning en het urencriterium (Houten), de vraag of je activiteit überhaupt een bron van inkomen is (Soest), de oudedagsvoorziening en het AOV-risico (Castricum) en de buitenlandse moedermaatschappij met haar vaste inrichting (Amstelveen). In de eigen gemeente liggen daarnaast Wilnis en Mijdrecht.
Veelgestelde vragen over een boekhouder in Abcoude
Wat is de bijdrage Zvw precies, en betaal ik die naast mijn zorgpremie?
Ja. Je betaalt twee keer. De nominale premie maak je zelf over aan je zorgverzekeraar. Daarnaast is er de inkomensafhankelijke bijdrage op grond van de Zorgverzekeringswet, die via de Belastingdienst loopt. Artikel 41 van die wet maakt zowel de inhoudingsplichtige als de verzekeringsplichtige een bijdrage verschuldigd. Een werkgever betaalt het hoge percentage over het loon van zijn werknemers; een ondernemer betaalt het lage percentage zelf over zijn bijdrage-inkomen, via een aanslag of voorlopige aanslag.
Hoeveel is het in 2026?
Het hoge percentage — de werkgeversheffing — is 6,10%. Het lage percentage, dat je zelf betaalt als ondernemer, freelancer, AOW’er, pensioengerechtigde of niet-verzekerde dga, is 4,85%. Het maximum bijdrageloon en bijdrage-inkomen is € 79.409. Bij dat maximum komt de eigen bijdrage dus uit op € 3.851 per jaar. Deze bedragen zijn vastgesteld bij regeling van de minister van VWS van 3 november 2025 en gelden vanaf 1 januari 2026. Let op: de percentages zijn in 2026 gedaald, maar de toelichting bij die regeling zegt uitdrukkelijk dat die daling eenmalig is — neem dit cijfer dus niet over in een meerjarenbegroting.
Ik heb loon én winst uit onderneming. Betaal ik dan over alles?
Nee. Het maximum geldt over het totaal, en loon gaat voor. Artikel 43, vijfde lid, van de Zorgverzekeringswet bepaalt dat bij een aanslag als bijdrage-inkomen ten hoogste in aanmerking wordt genomen het maximumbedrag, verminderd met het loon waarover de werkgeversheffing al is betaald en met het van een inhoudingsplichtige genoten loon. Bij € 60.000 loon en € 40.000 winst betaal je dus 4,85% over € 19.409 en niet over € 40.000. Komt je loon al boven het maximum uit, dan betaal je over je winst niets.
Mag ik de bijdrage Zvw aftrekken van mijn winst?
Nee. Artikel 6.18, eerste lid, van de Wet IB 2001 merkt premies en bijdragen voor een ziektekostenregeling en de krachtens de Zorgverzekeringswet verschuldigde bijdragen uitdrukkelijk niet aan als uitgaven voor specifieke zorgkosten; hetzelfde geldt voor uitgaven die ten laste komen van je eigen risico. De bijdrage is ook geen bedrijfslast: zij wordt geheven over je belastbare winst en kan die winst dus niet verlagen. Boek hem privé. Staat hij op een kostenrekening, dan is je winst te laag vastgesteld en loopt de heffing over een verkeerde grondslag.
Waarom is de grondslag anders dan bij de zwangerschapsuitkering voor zelfstandigen?
Omdat de twee regelingen een tegengestelde keuze maken, en die is bij beide in jouw voordeel. De bijdrage Zvw loopt over de belastbare winst uit onderneming volgens afdeling 3.2 Wet IB 2001, en dat is de winst verminderd met de ondernemersaftrek en de mkb-winstvrijstelling. Bij de ZEZ-uitkering is de grondslag juist de winst vermeerderd met die twee posten. Fiscaal optimaliseren verlaagt dus wel je Zvw-bijdrage, maar niet je uitkering. Houd daarom drie winstbegrippen in je dossier: fiscale winst, belastbare winst, en belastbare winst vóór ondernemersaftrek en mkb-winstvrijstelling.
Ik ben dga. Betaalt mijn bv de heffing of ik?
Dat beslist de vraag of je verzekerd bent voor de werknemersverzekeringen, en die vraag wordt beantwoord met de Regeling aanwijzing directeur-grootaandeelhouder 2016 — dus met je statuten en je aandeelhoudersregister. Artikel 42, eerste lid, onderdeel a, onder 4°, van de Zorgverzekeringswet zondert het loon van de dga die niet verzekerd is uit van de werkgeversheffing. Ben je niet verzekerd, dan betaalt je bv geen 6,10% maar wordt bij jou 4,85% ingehouden op je nettoloon. Bij een loon van € 79.409 is dat € 3.851 van je eigen netto, terwijl een werknemer met hetzelfde loon er niets van merkt.
Krijg ik geld terug als er te veel is ingehouden?
Als het over loon gaat: ja, en automatisch. Omdat het maximum bij loon per inhoudingsplichtige wordt toegepast, wordt er bij twee werkgevers of bij loon naast een uitkering te veel ingehouden. De inspecteur verleent dan bij voor bezwaar vatbare beschikking een teruggaaf, in maart of april van het volgende kalenderjaar; je hoeft daar niets voor te doen. Er geldt een ondergrens van € 18. Betaal je de bijdrage als ondernemer via een aanslag, dan werkt het maximum al aan de voorkant en is er niets terug te vragen.
Wat is dat voorschot in juli?
Een vooruitbetaling op de teruggaaf. De voorschotbeschikking gaat in juli de deur uit en wordt in diezelfde maand uitbetaald. De Belastingdienst schat je bijdrageloon op basis van je inkomen van het jaar ervoor, trekt daar het maximumbijdrageloon van af en betaalt een percentage van het verschil. Je kunt het aanvragen tot 1 december, en ook doorgeven dat je het niet wilt. Twee dingen om te weten: het voorschot kan worden verrekend met bedragen die je nog aan de Belastingdienst moet betalen, en een te hoog voorschot kan nog worden teruggevorderd tot vijf jaar na afloop van het kalenderjaar waarop het betrekking heeft.
Over welke inkomsten betaal ik de bijdrage nog, naast winst?
Artikel 43, tweede lid, noemt vier bestanddelen: loon waarop de werkgeversheffing niet van toepassing is, belastbare winst uit onderneming, belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden, en belastbare periodieke uitkeringen en verstrekkingen. Dat laatste verrast de meeste mensen: over ontvangen alimentatie die op of na 1 januari 2006 is ingegaan betaal je bijdrage Zvw, en ook over pensioen, een AOW-uitkering, een lijfrente-uitkering en een uitkering uit een particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering. Uitgezonderd zijn de vrijval van de oudedagsreserve en het resultaat uit de terbeschikkingstellingsregeling.
Ik ben gepensioneerd en heb een adviespraktijk ernaast. Hoe werkt het dan?
Dan betaal je over beide stromen zelf de 4,85%, en lopen ze samen tegen hetzelfde maximum van € 79.409 aan. Over je pensioen en je AOW wordt de bijdrage ingehouden door de uitkeringsinstantie; over je winst betaal je via een aanslag, waarbij het al ingehouden deel het plafond vult. In Abcoude is 22% van de inwoners 65 jaar of ouder en zit 35% van de bedrijven in de zakelijke dienstverlening, dus deze combinatie is hier eerder regel dan uitzondering. Laat je boekhouder de volgorde expliciet uitrekenen: dat is het verschil tussen een kloppende voorlopige aanslag en een naheffing of een onnodige reservering.