Bloemendaal: 1.340 bedrijven op 3.005 huishoudens

Bloemendaal is zowel een dorp als een gemeente in Noord-Holland. De gemeente is eind achttiende eeuw ontstaan uit de drie ambachtsheerlijkheden Aelbertsberg — de oude benaming van Bloemendaal — Tetterode, later Overveen, en Vogelenzang; rond de eeuwwisseling kwam Aerdenhout er als buurtschap bij. Het eerste gemeentewapen stamt uit 1816, en per 1 januari 2009 ging de gemeente samen met Bennebroek. Vandaag omvat zij de woonkernen Aerdenhout, Bennebroek, Bentveld (gedeeltelijk), Bloemendaal, Bloemendaal aan Zee, Overveen en Vogelenzang, met het gemeentehuis in Overveen en in totaal 23.558 inwoners. De hervormde kerk in het dorp Bloemendaal dateert uit 1635.

Bloemendaal behoort tot de welvarendste gemeenten van Nederland: het mediaan gestandaardiseerd inkomen van de huishoudens is een van de hoogste van het land en het gemiddelde inkomen per inwoner lag in 2023 op € 64.600. In de woonplaats zelf staan 3.059 woningen met een gemiddelde WOZ-waarde van € 1.006.322, en is met 31% de grootste leeftijdsgroep 65 jaar of ouder.

Economisch valt vooral de bedrijvendichtheid op: 1.340 bedrijfsvestigingen op 3.005 huishoudens, dus ongeveer één onderneming per 2,2 huishoudens. De samenstelling is nog sprekender. 550 vestigingen (41%) in de zakelijke dienstverlening en 155 (12%) in financiële diensten en onroerend goed: samen 53%. Daarnaast 240 in overheid, onderwijs en zorg, 155 in handel en horeca, 120 in cultuur, recreatie en overige diensten, 65 in vervoer, informatie en communicatie, 55 in nijverheid en energie — en nul in de land- en tuinbouw.

Achter die verdeling zit een vrij specifiek type onderneming: de adviespraktijk, de interimmer, de belegger en de participatie, vrijwel altijd opgezet als besloten vennootschap met een holding erboven, soms met twee of drie partners die ieder een gelijk deel houden. Voor die ondernemers is er één vraag in de loonadministratie die structureel verkeerd wordt beantwoord, en het antwoord staat niet in hun arbeidsovereenkomst maar in hun statuten.

Twee vragen die vaak voor één worden gehouden

Over het salaris van een directeur-grootaandeelhouder lopen twee beoordelingen naast elkaar, en zij kunnen verschillend uitvallen:

  1. Is er loon voor de loonbelasting? In de regel ja. De dga staat voor de loonheffingen in een dienstbetrekking, moet een gebruikelijk loon in aanmerking nemen en krijgt een loonstrook. Over het normbedrag, de drie toetsen en de rekening-courant staat het nodige op de branchepagina over de management-bv en de holding; dat herhalen we hier niet.
  2. Zijn er premies werknemersverzekeringen? Dat is een volledig losse vraag, met een eigen toets, een eigen regeling en een eigen uitkomst. En het is de vraag waarover dit artikel gaat.

Die tweede vraag gaat over WW, WIA en Ziektewet. Het antwoord bepaalt direct wat je per maand afdraagt — de Awf-premie, de Aof-premie en de gedifferentieerde Whk-premie over het loon van de bestuurder — en wat je terugkrijgt als er iets gebeurt: bij geen verzekeringsplicht geen WW bij beëindiging en geen WIA bij arbeidsongeschiktheid. In een dorp met 550 vestigingen in de zakelijke dienstverlening gaat dat niet over uitzonderingen maar over het standaardgeval.

De hoofdregel: de arbeidsverhouding van de dga is geen dienstbetrekking

Sinds de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 4 oktober 1985 gold voor de werknemersverzekeringen al dat de arbeidsverhouding van een dga en zijn vennootschap in het algemeen niet als arbeidsovereenkomst kon worden aangemerkt, waarbij naar de feitelijke en niet de formele situatie werd gekeken. Met ingang van 1 januari 1998 is in artikel 6 van de sociale verzekeringswetten vervolgens expliciet bepaald dat de arbeidsverhouding van de dga niet als dienstbetrekking wordt beschouwd.

Wie als dga geldt, staat niet in die wetten zelf maar in een ministeriële regeling: de Regeling aanwijzing directeur-grootaandeelhouder 2016 (regeling van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 2 juli 2015, in werking per 1 januari 2016). Zij is gebaseerd op artikel 6 lid 5 van de Ziektewet, artikel 6 lid 5 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, artikel 6 lid 4 van de Werkloosheidswet en artikel 3:17 lid 2 van de Wet arbeid en zorg. De oude regeling is per die datum ingetrokken, zonder overgangsrecht en zonder terugwerkende kracht.

Twee begrenzingen vooraf. De regeling gaat over de statutair bestuurder van een nv of bv — niet over een ‘titulair’ of ‘commercieel’ directeur, want die staat in het algemeen juist wél in dienstbetrekking wegens de gezagsverhouding tot en de ondergeschiktheid aan de vennootschap. En de hele regeling draait om één element van de arbeidsovereenkomst: de gezagsverhouding. De toelichting wijst er uitdrukkelijk op dat er voor een arbeidsovereenkomst ook een verplichting tot het persoonlijk verrichten van arbeid en tot betaling van loon moet zijn: werkt iemand niet daadwerkelijk in het bedrijf of ontvangt hij geen loon, dan is er op die grond al geen arbeidsovereenkomst en hoeft de gezagsverhouding niet meer te worden getoetst.

Het beslissende criterium is daarna in één zin te vatten: kan de bestuurder, als aandeelhouder, besluiten over zijn eigen ontslag — of dat ontslag in ieder geval blokkeren? Dat besluit wordt genomen in de algemene vergadering of in een ander orgaan dat volgens de statuten bevoegd is de bestuurder te ontslaan. En dus: het bewijsstuk is de statuten, gelezen naast het aandeelhoudersregister. Dat zijn twee documenten die in de meeste loonadministraties niet liggen.

Lid 1 onder a: de bestuurder die zijn eigen ontslag kan blokkeren

De eerste categorie is de bestuurder die, al dan niet samen met zijn echtgenoot, houder is van zoveel aandelen dat hij ingevolge de statuten over zijn ontslag kan besluiten. Blokkeren is genoeg: wie een ontslagbesluit kan tegenhouden, is niet ondergeschikt, en dan wordt aangenomen dat de gezagsverhouding ontbreekt.

Hier zitten twee uitkomsten in die bijna altijd verrassen, en ze zijn elkaars spiegelbeeld:

  • De bestuurder moet zelf aandelen hebben. Houdt alleen zijn echtgenoot aandelen, dan is dit onderdeel niet van toepassing. De toelichting is daarin onverbloemd: de bestuurder heeft dan geen enkele zeggenschap over zijn ontslag, en “als hij geen enkele zeggenschap over zijn ontslag heeft, maar zijn echtgenoot wel, dan wordt aangenomen dat dit een bewuste keuze is; dan is er reden om de arbeidsverhouding wel als dienstbetrekking te beschouwen.” Een bestuurder zonder één aandeel, in een bv waarvan zijn partner alle aandelen houdt, is dus wel verzekerd en kost dus premies.
  • Heeft hij wél aandelen, dan doet de verhouding niet ter zake. Houden de bestuurder en zijn echtgenoot ieder aandelen, dan is de onderlinge verdeling van aandelen en zeggenschap niet van belang: aangenomen wordt dat zij in dezelfde zin stemmen, het zogenoemde ‘meestemmen’. En — dit is de kern — “niet van belang is of vaststaat dat in een concrete situatie in dezelfde zin gestemd zal worden of wordt.” Het is een onweerlegbare aanname, geen feitelijke toets.

Als echtgenoot geldt daarbij ook de geregistreerde partner en de ongehuwde meerderjarige met wie een gezamenlijke huishouding wordt gevoerd — behalve als die huishouding wordt gevoerd met een bloedverwant in de eerste graad.

Dat betekent dat één aandeel het verschil kan maken. Twee families met economisch hetzelfde plaatje — de bv is van het gezin, de ene partner werkt erin — komen afhankelijk van wie er formeel op het aandeelhoudersregister staat in twee verschillende premieregimes uit. Dat is geen ontsnappingsroute maar een ontwerpkeuze: zet je de bestuurder er bewust buiten, dan koop je verzekering (en premies) en houd je de WW en de WIA open.

Lid 1 onder b: de familieregel, en de tweederde die niemand verwacht

De tweede categorie is de bestuurder die, samen met bloed- of aanverwanten tot en met de derde graad en eventueel zijn echtgenoot, aandelen houdt die ten minste tweederde van de stemmen vertegenwoordigen, zodat hij over zijn ontslag kan besluiten of in ieder geval niet tegen zijn wil kan worden ontslagen.

Let op het verschil in zwaarte. Bij de echtgenoot is een gewone meerderheid genoeg; bij familie geldt een versterkte eis. De toelichting verklaart waarom: het gaat erom vast te stellen wanneer een vennootschap in handen van een familie is. En de formulering is in 2016 bewust aangepast naar aanleiding van rechtspraak: de Hoge Raad overwoog in zijn arrest van 22 maart 2013 dat de oude bepaling niet kon worden toegepast wanneer de bloed- en aanverwanten zelf niet ten minste tweederde van de aandelen hadden, waarbij de aandelen van de bestuurder niet werden meegerekend. De nieuwe tekst rekent de aandelen van de bestuurder, van zijn echtgenoot en van zijn familieleden tot in de derde graad juist gezamenlijk mee. Bestuurders die alleen onder de uitleg van de Hoge Raad als verzekerd werden aangemerkt, zijn sinds 2016 dus niet meer verzekerd.

Twee details die de uitkomst verschuiven:

  • De tweederde-eis gaat over stemmen, niet over kapitaal. Dat hoeft niet samen te vallen; met stemrechtloze of verschillende soorten aandelen kan de stemverhouding flink afwijken van de kapitaalverhouding.
  • Ook hier geldt dat de bestuurder zelf aandelen moet bezitten. Houden alleen zijn familieleden en zijn echtgenoot aandelen, dan is het onderdeel niet van toepassing en is hij wél verzekerd. En houden zij allen aandelen, dan is de onderlinge verhouding niet van belang en wordt opnieuw aangenomen dat zij meestemmen — of dat feitelijk zo is, doet niet ter zake.

Voor een familiebedrijf in de derde generatie is dat een berekening die bij elke schenking, vererving of uitkoop opnieuw moet worden gemaakt. Wie de overdracht binnen de familie voorbereidt, vindt de fiscale kant daarvan op de pagina over het toe- en uittreden van een vennoot en, voor de bv-variant, op die over het boven een bestaande bv hangen van een holding.

Lid 2: zeggenschap via de holding

Vrijwel geen enkele ondernemer in Bloemendaal houdt zijn werk-bv direct. Het tweede lid gaat over de bestuurder die zeggenschap heeft door tussenkomst van een of meer rechtspersonen waarvan hij bestuurder is, al dan niet in een groep verbonden, of door tussenkomst van vennootschappen waarvan hij aandelen houdt — zodanig dat hij daardoor over zijn ontslag kan besluiten. De echtgenoot- en familieregels van het eerste lid gelden daarbij overeenkomstig.

Is de bestuurder van de werk-bv zelf een rechtspersoon, dan wordt gekeken naar de natuurlijke persoon die de werkzaamheden feitelijk verricht. De toelichting zegt het droog: in dat geval komt aan de tussengeschoven houdstermaatschappij weinig betekenis toe als die natuurlijke persoon persoonlijk bestuurswerkzaamheden moet verrichten. De holding is dus geen scherm; er wordt doorheen gekeken. Wel is vereist dat de bestuurder in die tussenliggende vennootschap zelf aandelen houdt en daarop zijn zeggenschap baseert.

De regeling geeft daar vijf uitgewerkte voorbeelden bij. Drie daarvan laten de werking goed zien:

  • A is statutair bestuurder van BV X; alle stemgerechtigde aandelen van X zijn in handen van BV Y; A is bestuurder en enig aandeelhouder van Y. A is dga, want via Y heeft hij zeggenschap over zijn ontslag in X.
  • BV Y is enig aandeelhouder én statutair bestuurder van BV X, en A verricht namens Y de bestuurswerkzaamheden; A is 100%-aandeelhouder en bestuurder van Y. A is dga — ook al is hij zelf geen statutair bestuurder van X.
  • A is statutair bestuurder van BV X; alle aandelen van X zitten in BV Y; A heeft 20% van Y, zijn echtgenoot 40% en een derde, C, de resterende 40%, en in Y wordt met gewone meerderheid gestemd. A is dga, omdat hij samen met zijn echtgenoot 60% van de stemmen in Y heeft — terwijl A zelf geen bestuurder van Y is en zijn eigen belang maar 20% bedraagt.

Dat laatste voorbeeld is het leerzaamste: 20% aandelen, geen bestuursfunctie in de holding, en tóch geen verzekeringsplicht. Wie alleen naar het eigen percentage kijkt, komt er niet.

Lid 3: nevengeschiktheid — en hier gaat het plotseling om kapitaal

Het derde lid is de bepaling die de partnerpraktijk raakt: als dga worden ook aangemerkt bestuurders die samen alle aandelen van de vennootschap bezitten en als aandeelhouders een gelijk of nagenoeg gelijk deel van het kapitaal vertegenwoordigen. Zij zijn nevengeschikt ten opzichte van elkaar, en dan is er geen ondergeschiktheid. De toelichting verwijst daarbij naar twee uitspraken van de Centrale Raad van Beroep, van 6 mei 2010 en 4 augustus 2010, en formuleert de maatstaf als een gelijkwaardig economisch belang, in een positie die zich laat vergelijken met die van gelijkgerechtigde mede-eigenaren van een onderneming.

En daar zit de scherpste vondst van de hele regeling. Om dat economische belang te benadrukken gaat het in dit lid “niet om de stemmen, maar het aandeel in het kapitaal van de vennootschap”. Lid 1 en lid 2 meten zeggenschap en stemmen; lid 3 meet kapitaal. Dezelfde regeling, twee verschillende meetlatten — en wie voor een driemanspraktijk de stemverhouding naloopt terwijl lid 3 van toepassing is, meet het verkeerde.

Drie voorwaarden, en een leesregel:

  • De bestuurders moeten tezamen alle aandelen bezitten. Zit er één niet-bestuurder in het kapitaal, dan gaat lid 3 niet op.
  • ‘Gelijk of nagenoeg gelijk’ is bewust zo geformuleerd. Is het geplaatste kapitaal niet gelijk deelbaar door het aantal aandeelhouders, dan kan bij de kleinst mogelijke afwijking — de toelichting noemt 33-33-34 bij honderd aandelen — toch nevengeschiktheid worden aangenomen.
  • Tot de aandelen in het kapitaal behoren hier ook de met medewerking van de vennootschap uitgegeven certificaten van aandelen.
  • De leesregel: “De beoordeling op grond van dit lid is pas aan de orde als het eerste of tweede lid geen uitsluitsel geeft.” Er is dus een vaste volgorde — eerst zeggenschap, dan kapitaal.

Praktisch: de klassieke 50/50-bv van twee partners en de 33-33-34-bv van drie partners leveren beide drie onverzekerde bestuurders op. Komt er een vierde partner bij met 10% terwijl de andere drie elk 30% houden, dan is het beeld niet langer gelijk of nagenoeg gelijk en kan de uitkomst voor alle vier kantelen. Een toetreding is in deze branche dus niet alleen een waarderingsvraagstuk maar ook een premievraagstuk.

Wat niet meetelt — en wat juist wel

Dit is het blok waar de meeste adviseurs op het verkeerde been staan.

  • De aandeelhoudersovereenkomst telt niet. De toelichting: stemovereenkomsten zullen in het algemeen grond zijn voor de bestuurder om zich daarnaar te gedragen, “maar ze doen niet af aan hetgeen in de statuten is geregeld” — en anders dan de statuten is een stemovereenkomst in beginsel niet kenbaar voor derden. Wie in een aandeelhoudersovereenkomst afspreekt dat de minderheidspartner over zijn eigen positie meebeslist, verandert daarmee dus niets aan zijn premieplicht.
  • Verpande aandelen en vruchtgebruik tellen wél mee. Aan aandelen die in pand of vruchtgebruik zijn gegeven of onder bewind vallen is stemrecht verbonden, en die aandelen worden bij de bestuurder in aanmerking genomen bij het bepalen van zijn zeggenschap. Een financieringsconstructie verandert je verzekeringspositie dus niet.
  • Certificaten geven geen zeggenschap — maar de STAK kan die wel geven. Op met medewerking van de vennootschap uitgegeven certificaten kan geen stemrecht worden uitgeoefend, en zij geven de houder geen zeggenschap in de vennootschap. Toch kan certificering de uitkomst twee kanten op laten vallen, en de regeling geeft daar twee voorbeelden voor. Houdt A alle certificaten én is hij enig bestuurder van de stichting administratiekantoor, dan heeft hij via de STAK de volledige zeggenschap, kan hij zijn ontslag tegenhouden en is hij dga. Houden A en zijn broer B alle certificaten, maar vormen zij samen met C, D en E het bestuur van de STAK, waarbij A en B elk twee stemmen hebben en C, D en E elk één, dan heeft A niet de volledige zeggenschap en haalt hij ook samen met zijn broer de tweederde-eis niet: A is dan géén dga en dus verzekerd.

Dat laatste is de vondst om in een dossier op te schrijven: de samenstelling van het STAK-bestuur beslist een premievraag. Wie certificeert om de zeggenschap bij een onafhankelijk bestuur te leggen — precies de bedoeling van een STAK — haalt daarmee de bestuurder mogelijk de dga-status uit en brengt hem onder de werknemersverzekeringen. Over certificering en de STAK als instrument, en over participatie door medewerkers, staat meer op de pagina over personeelsparticipatie in Heerhugowaard.

Tot slot: de regeling werkt ook over de grens. Zij is van overeenkomstige toepassing op de bestuurder van een vennootschap met een in aandelen verdeeld kapitaal die niet naar Nederlands recht is opgericht — de toelichting noemt de Belgische bvba, de Duitse GmbH, de Engelse limited en de Amerikaanse inc. Dat kan ook gaan over een bestuurder die buiten Nederland werkt maar hier verzekerd zou kunnen zijn op grond van de aanwijsregels van verordening 883/2004. De inbound-kant van een buitenlandse structuur staat op de pagina over Amstelveen.

Wat het kost, en wat je ervoor niet krijgt

Geen verzekeringsplicht betekent: geen premies werknemersverzekeringen over het loon van de bestuurder. Dat is maandelijks geld, en voor een bv met één of twee bestuurders is het een van de grootste posten die er wél of niet is.

De keerzijde is even hard. Geen verzekering betekent geen WW als de onderneming stopt of de bestuurder vertrekt, en geen WIA bij langdurige arbeidsongeschiktheid. Dat gat moet je zelf dichten: met een arbeidsongeschiktheidsverzekering, met een broodfonds of schenkkring, of met een vrijwillige verzekering bij het UWV — en voor die laatste geldt een aanmeldtermijn van dertien weken, die in de praktijk bijna altijd te laat wordt ontdekt. Welke van die drie routes welke fiscale behandeling kent (en waarom een AOV-premie geen bedrijfslast is maar een uitgave voor inkomensvoorzieningen) staat uitgewerkt op de pagina over de oudedagsvoorziening en het arbeidsongeschiktheidsrisico.

Één gevolg valt juist de goede kant op, en wordt structureel gemist. De regeling is mede gebaseerd op artikel 3:17 van de Wet arbeid en zorg, en de toelichting stelt uitdrukkelijk vast dat de dga waarnaar dat artikel verwijst zelfstandige is in de zin van die wet. Voor een zwangere dga betekent dat niet dat zij nergens recht op heeft, maar dat zij in de regeling voor zelfstandigen valt — met een uitkering waarvan de hoogte wordt afgeleid uit de winst en het urencriterium van het voorgaande jaar. Diezelfde regeling die haar uit de werknemersverzekeringen haalt, zet haar dus in een andere; de systematiek daarvan staat op de pagina over zwangerschap, bevalling en verlof.

De aandelenverhouding wijzigt — en daarmee je loonaangifte

Omdat de uitkomst aan statuten en aandelenbezit hangt, verandert zij op het moment dat daarin iets wijzigt. Vier gebeurtenissen die in deze gemeente geregeld voorkomen en die de premieplicht kunnen omklappen:

  • een statutenwijziging waarbij de ontslagbevoegdheid naar een ander orgaan gaat of een versterkte meerderheid wordt ingevoerd;
  • toetreding of uittreding van een partner, waardoor een 50/50- of 33-33-34-verhouding verschuift en lid 3 niet langer opgaat;
  • certificering van de aandelen of een wijziging in de samenstelling van het STAK-bestuur;
  • een scheiding, waarbij de aandelen van de echtgenoot worden verdeeld en de aanname van het ‘meestemmen’ verdwijnt. De fiscale en civiele kant daarvan staat op de pagina over de onderneming bij een scheiding, met daarbij de tweejaarstermijn in box 2.

Een wijziging werkt vanaf de datum waarop zij ingaat; de regeling zelf kent geen overgangsrecht en geen terugwerkende kracht. Is er over een verstreken periode te veel of te weinig premie afgedragen, dan loopt de herstelroute via een correctiebericht bij de loonaangifte en niet via een verrekening in een volgend tijdvak — de systematiek daarvan staat op de pagina over Veldhoven, en het herstellen van een fout in een eerdere aangifte breder op Oud-Beijerland. Houd daarbij in gedachten dat zowel de Belastingdienst als het UWV deze regeling toepast: de Belastingdienst bij de heffing van de premies, het UWV bij de vraag of er recht op een uitkering bestaat. Een verkeerd ingericht verleden komt dus van twee kanten terug.

Welke documenten je boekhouder nodig heeft

Dit is het kortste blok met de meeste winst. Om deze vraag goed te beantwoorden heeft een administratiekantoor niet je loonstroken nodig maar:

  • de statuten van elke vennootschap in de structuur, met de bepaling over benoeming en ontslag van bestuurders en over besluitvorming in de algemene vergadering;
  • het aandeelhoudersregister, inclusief soorten aandelen en het daaraan verbonden stemrecht;
  • een structuurschema met de percentages per laag, want lid 2 rekent door de lagen heen;
  • de familierelaties tot en met de derde graad tussen de aandeelhouders, voor de tweederde-regel;
  • bij certificering de STAK-statuten en de bestuurssamenstelling met de stemverdeling;
  • en een vastlegging per bestuurder van de uitkomst, met de datum vanaf wanneer die geldt.

Die laatste is het eigenlijke product. Een conclusie zonder onderbouwing is bij een looncontrole of een UWV-beoordeling niets waard; een gedateerde notitie met de statutaire bepaling erin wel.

Wat kost een boekhouder in Bloemendaal?

Indicatieve maandtarieven voor administratie en aangiften, exclusief btw:

SituatieIndicatie per maand
Eenmanszaak of zzp-adviespraktijk€ 80 – € 175
Holding met één werk-bv, dga in loondienst€ 200 – € 450
Partnerstructuur met twee of drie bestuurders€ 350 – € 850
Beleggings- of vastgoed-bv naast de werkmaatschappij€ 300 – € 750
Eenmalig: verzekeringspositie per bestuurder vastleggen€ 350 – € 900

Meer over de opbouw van die bedragen staat op de pagina over wat een boekhouder kost.

Waar let je op bij het kiezen van een boekhouder in Bloemendaal?

  • Vraag of hij de statuten heeft gelezen. Niet of hij ze heeft, maar of hij de ontslagbepaling heeft gelezen. Dit is de vraag die het antwoord bepaalt, en zij wordt bijna nooit gesteld.
  • Vraag welke meetlat hij bij een partnerstructuur gebruikt. Bij nevengeschiktheid gaat het om het aandeel in het kapitaal en niet om de stemmen. Wie dat omdraait, komt bij een 50/50- of 33-33-34-structuur op het verkeerde antwoord uit.
  • Vraag wat hij met een aandeelhoudersovereenkomst doet. Het juiste antwoord is: die telt hier niet mee, want hij doet niet af aan de statuten en is niet kenbaar voor derden.
  • Vraag of hij de uitkomst per bestuurder vastlegt, met datum. Zonder gedateerde vastlegging staat er bij een looncontrole of een UWV-beoordeling niets tegenover een ander standpunt.
  • Vraag wie het gat in WW en WIA in kaart brengt. Geen verzekering betekent geen uitkering, en de vrijwillige verzekering bij het UWV kent een aanmeldtermijn van dertien weken.

Ligt je vraag elders: het gebruikelijk loon, de managementfee en de rekening-courant staan op de branchepagina over de management-bv; de keuze tussen eenmanszaak en bv op Staphorst; het opheffen van een bv en de verkrijgingsprijs van het aanmerkelijk belang op Pijnacker; de verkoop aan een derde met due diligence en earn-out op Bilthoven; het overlijden van de ondernemer op Doorn; de fiscale eenheid voor de omzetbelasting op Leusden; en de commissaris of toezichthouder, die sinds 2017 juist géén fictieve dienstbetrekking meer heeft, op Baarn. Voor vermogen in box 2 en box 3 in deze regio zie Huizen en Laren, en voor kantoren in de directe omgeving Haarlem, Heemstede en Zandvoort.

Veelgestelde vragen over een boekhouder in Bloemendaal

Ik ben dga met 100% van de aandelen. Betaal ik premies werknemersverzekeringen?

Nee. Je kunt als aandeelhouder over je eigen ontslag besluiten, dus je valt onder de Regeling aanwijzing directeur-grootaandeelhouder 2016 en je arbeidsverhouding wordt voor de werknemersverzekeringen niet als dienstbetrekking beschouwd. Er zijn dus geen Awf-, Aof- en Whk-premies over jouw loon. Voor de loonbelasting sta je wél in een dienstbetrekking en geldt de gebruikelijkloonregeling: dat zijn twee losse beoordelingen. De keerzijde is dat je geen recht hebt op WW of WIA en dat risico zelf moet dekken.

Mijn partner houdt alle aandelen en ik ben de bestuurder. Dan ben ik toch ook dga?

Juist niet. De regeling eist dat de bestuurder zelf aandelen bezit. Houdt alleen je echtgenoot of partner aandelen, dan heb je geen enkele zeggenschap over je eigen ontslag, en de toelichting stelt dan uitdrukkelijk dat wordt aangenomen dat dit een bewuste keuze is: er is dan reden de arbeidsverhouding wél als dienstbetrekking te beschouwen. Je bent dus verzekerd en er zijn premies verschuldigd — maar je hebt daarmee ook recht op WW en WIA. Houdt ieder van jullie aandelen, dan kantelt het weer: dan wordt aangenomen dat je partner meestemt, ongeacht de onderlinge verhouding en ongeacht of dat feitelijk zo is.

Wij zijn drie partners met elk een derde van de aandelen. Hoe zit dat?

Dat is de nevengeschiktheid van het derde lid: bestuurders die samen alle aandelen bezitten en als aandeelhouders een gelijk of nagenoeg gelijk deel van het kapitaal vertegenwoordigen, zijn alle drie dga en dus niet verzekerd. Twee dingen zijn daarbij belangrijk. Het gaat in dit lid niet om de stemmen maar om het aandeel in het kapitaal — anders dan bij het eerste en tweede lid. En ‘nagenoeg gelijk’ is ruimer dan het klinkt: bij honderd aandelen kan ook een verdeling 33-33-34 nevengeschiktheid opleveren. Komt er een vierde partner bij met een duidelijk kleiner belang, dan is het beeld niet langer gelijk en kan de uitkomst voor iedereen veranderen.

Wij hebben in onze aandeelhoudersovereenkomst vastgelegd dat niemand zonder zijn eigen instemming kan worden ontslagen. Helpt dat?

Nee. De toelichting op de regeling is daarover expliciet: stemovereenkomsten zullen in het algemeen grond zijn voor de bestuurder om zich daarnaar te gedragen, maar zij doen niet af aan hetgeen in de statuten is geregeld — en anders dan de statuten is een stemovereenkomst in beginsel niet kenbaar voor derden. Wil je dat de bevoegdheid rond ontslag anders ligt, dan moet dat in de statuten staan. Een aandeelhoudersovereenkomst regelt veel, maar niet je premieplicht.

Wij hebben de aandelen gecertificeerd via een STAK. Wat betekent dat?

Dat kan twee kanten op vallen, en de regeling geeft er twee voorbeelden voor. Op certificaten die met medewerking van de vennootschap zijn uitgegeven kan geen stemrecht worden uitgeoefend, dus zij geven de houder zelf geen zeggenschap. Maar houd je alle certificaten én ben je enig bestuurder van de STAK, dan heb je via die stichting de volledige zeggenschap, kun je je ontslag tegenhouden en ben je dga. Vormen jij en je broer samen met drie anderen het STAK-bestuur, waarbij jullie elk twee stemmen hebben en de anderen elk één, dan haal je zelfs samen de tweederde-eis niet en ben je juist wél verzekerd. De bestuurssamenstelling van de STAK beslist dus een premievraag.

Ik houd mijn werk-bv via een holding. Moet ik dan naar de holding of naar de werk-bv kijken?

Naar beide, want het tweede lid rekent door de lagen heen. Beslissend is of je door tussenkomst van die rechtspersoon zodanige zeggenschap hebt dat je over je ontslag bij de werk-bv kunt besluiten; is de bestuurder van de werk-bv zelf een rechtspersoon, dan wordt gekeken naar de natuurlijke persoon die het bestuurswerk feitelijk doet. De toelichting zegt dat aan een tussengeschoven houdster weinig betekenis toekomt als die persoon persoonlijk bestuurswerkzaamheden moet verrichten. Een voorbeeld uit de regeling: met 20% in de holding, 40% bij je echtgenoot en 40% bij een derde, bij gewone meerderheid, bén je dga — ook zonder bestuursfunctie in die holding.

Welke familieleden tellen mee, en waarom moet het dan tweederde zijn?

Bloed- en aanverwanten tot en met de derde graad, al dan niet samen met je echtgenoot. Bij familie geldt een versterkte eis: samen ten minste tweederde van de stemmen, waar bij de echtgenoot een gewone meerderheid volstaat. De toelichting noemt dat een manier om vast te stellen wanneer een vennootschap in handen van een familie is. Die formulering is in 2016 aangescherpt na het arrest van de Hoge Raad van 22 maart 2013, waarin was beslist dat de oude bepaling niet gold als de familieleden zélf geen tweederde hadden; sindsdien worden de aandelen van de bestuurder, zijn echtgenoot en zijn familie juist gezamenlijk geteld. Let erop dat de eis over stemmen gaat en niet over kapitaal, en dat de bestuurder ook hier zelf aandelen moet bezitten.

De aandelenverhouding in onze bv is halverwege het jaar gewijzigd. Wat moet er met de loonaangifte gebeuren?

De uitkomst verandert vanaf de datum waarop de wijziging ingaat; de regeling kent geen overgangsrecht en geen terugwerkende kracht. Is er over een verstreken tijdvak te veel of te weinig premie afgedragen, dan herstel je dat met een correctiebericht bij de loonaangifte en niet door het in een volgend tijdvak te verrekenen. Houd er rekening mee dat zowel de Belastingdienst als het UWV deze regeling toepast: de een bij de premieheffing, de ander bij de vraag of er recht op een uitkering bestaat. Leg de nieuwe situatie daarom per bestuurder vast met de ingangsdatum en de statutaire bepaling waarop zij rust.

Ik ben dga en zwanger. Val ik dan nergens onder?

Je valt niet onder de werknemersverzekeringen, maar de regeling is ook gebaseerd op artikel 3:17 van de Wet arbeid en zorg, en de toelichting stelt vast dat de dga waarnaar dat artikel verwijst zelfstandige is in de zin van die wet. Je valt dus in de regeling voor zelfstandigen, met een uitkering waarvan de hoogte wordt afgeleid uit de winst en het urencriterium van het voorgaande jaar. Precies dezelfde regeling die je uit de werknemersverzekeringen haalt, zet je dus in een andere — en omdat het peiljaar het vóórgaande jaar is, is dat een punt om tijdig met je boekhouder door te nemen.

Geldt deze regeling ook voor een buitenlandse vennootschap?

Ja. De regeling is van overeenkomstige toepassing op de bestuurder van een vennootschap met een in aandelen verdeeld kapitaal die niet naar Nederlands recht is opgericht; de toelichting noemt de Belgische bvba, de Duitse GmbH, de Engelse limited en de Amerikaanse inc. Zij kan ook gelden voor een bestuurder die buiten Nederland werkt maar hier verzekerd zou kunnen zijn op grond van de aanwijsregels van verordening 883/2004. De beoordeling verloopt dan langs dezelfde vragen: kun je op grond van de statuten en je aandelenbezit over je eigen ontslag besluiten?

Waar vind ik een boekhouder in of rond Bloemendaal?

In de woonplaats Bloemendaal staan circa 1.340 bedrijfsvestigingen, waarvan 550 in de zakelijke dienstverlening en 155 in financiële diensten en onroerend goed — er zitten dus veel kantoren met ervaring in holdingstructuren en partnerpraktijken. Via het formulier op deze site vergelijk je vrijblijvend boekhouders en administratiekantoren in Bloemendaal, Overveen, Aerdenhout, Haarlem, Heemstede en Zandvoort. Vraag bij een kennismaking of het kantoor de verzekeringspositie van elke bestuurder gedateerd vastlegt en op welke statutaire bepaling die conclusie rust.